Он шикорам каз бар тири синон май раведам

آن شکارم کز بر تیر سنان می رویدم

Илтимоси захми нав аз ломакон май раведам

التماس زخم نو از لامکان می رویدم

Ҳасан мегуяд ки ман тухмӣ биафшонам , вале

حسن می گوید که من تخمی بیفشانم، ولی

То қиёмат рӯй гарм аз остон май раведам

تا قیامت روی گرم از آستان می رویدم

Дар лабам дар ишқи ту , он миҳмони дори бало

در لبم در عشق تو، آن میهمان دار بلا

Каз дару девори хайли миҳмон май раведам

کز در و دیوار خیل میهمان می رویدم

Ман кӣам , ризвони он ҷинат , ки дар ҳар сӯии роҳ

من کی ام، رضوان آن جنت، که در هر سوی راه

Тӯбо аз файзи насими бӯстон май раведам

طوبی از فیض نسیم بوستان می رویدم

Башиканам ноқавсу тасбеҳӣ ба дасти орм , вале

بشکنم ناقوس و تسبیحی به دست آرم، ولی

Чун кунам бо ин ки зуннор аз миён май раведам

چون کنم با این که زنار از میان می رویدم

Масти ин завқам кигар мадҳушам вагар ҳӯшманд

مست این ذوقم که گر مدهوشم و گر هوشمند

Шукри дард аз зери лаб то мағзи ҷон май раведам

شکر درد از زیر لب تا مغز جان می رویدم

Бастами ин розӣ ки медонад забону дил , вале

بستم این رازی که می داند زبان و دل، ولی

Ҳайфгар бар бастани лаби сад забон май раведам

حیف گر بر بستن لب صد زبان می رویدم

Пунба алмос шуд урфӣ вале маҷрӯҳи ман

پنبهٔ الماس شد عرفی ولی مجروح من

Бас ки ҳар дами нешӣ аз доғи ниҳон май раведам

بس که هر دم نیشی از داغ نهان می رویدم