з бедардӣ ба умеди аҷал дар ишқи марҳӯнам

ز بی دردی به امید اجل در عشق مرهونم

На шарм аз қатли Фарҳодам на аз нанг аз марги маҷнӯнам

نه شرم از قتل فرهادم نه از ننگ از مرگ مجنونم

Вабол аз ҳуш донаст , аз хирадгар ҳамчунин хезад

وبال از هوش دان است، از خردگر همچنین خیزد

Ҳамон беҳтар ки соқӣ дар шароб андоз маҷнӯнам

همان بهتر که ساقی در شراب انداز مجنونم

Фиғони алътши ногуҳ ба гӯши Хизр раҳ ёбад

فغان العطش ناگه به گوش خضر ره یابد

Биё эй ишқ ва бинмо раҳ ба сӯии чашмаи хӯнам

بیا ای عشق و بنما ره به سوی چشمهٔ خونم

Ки дар беруни гулхани булбулиро дар қафас дорад

که در بیرون گلخن بلبلی را در قفس دارد

Ки фарёди вай аз ишқ , оташии афрӯзад ба берунам

که فریاد وی از عشق، آتشی افروزد به بیرونم

Вагар дар сояи тӯбои баради хобам , маҳоласт ин

وگر در سایهٔ طوبی برد خوابم، محال است این

Ки ғамҳои ту бар болин битозад сад шабихунам

که غم های تو بر بالین بتازد صد شبیخونم

Манам каз ҳирси тороҷи матоъи дарду ғам , урфӣ

منم کز حرص تاراج متاع درد و غم، عرفی

Гуҳӣ дар остини дасту гуҳӣ дар ҷайби гардунам

گهی در آستین دست و گهی در جیب گردونم