Мо нақдро зи ҷумла ба ғаммоз дода ем

ما نقد را ز جمله به غماز داده ایم

Дар дом ҳар чаҳ омада парвоз дода ем

در دام هر چه آمده پرواز داده ایم

Баъд аз ҳазор шиква ба ғам дил ниҳанд халқ

بعد از هزار شکوه به غم دل نهند خلق

Мо хешро тасаллии з оғоз дода ем

ما خویش را تسلی ز آغاز داده ایم

Аз бонги табли бози дили мо наме Ромад

از بانگ طبل باز دل ما نمی رمد

Мо Кебеки худ ба чнгл шаҳбоз дода ем

ما کبک خود به چنگل شهباز داده ایم

Мардум ниҳанд дар кафи кӯшиши Аннани хеш

مردم نهند در کف کوشش عنان خویش

Мо дасти хешро ба Аннан боз дода ем

ما دست خویش را به عنان باز داده ایم

эй ваҳми обрӯи мада аз каф , ки борҳо

ای وهم آبرو مده از کف، که بارها

Илзоми васваса ба хирад боз дода ем

الزام وسوسه به خرد باز داده ایم

Урфӣ ба дӯсти комии душман сабур нест

عرفی به دوست کامی دشمن صبور نیست

Ин муждааш ба толеъ носоз дода ем

این مژده اش به طالع ناساز داده ایم