То ба кӣ ҳамраҳи андеша ботил бошам

تا به کی همره اندیشهٔ باطل باشم

Вази диёри тараби оворатар аз дил бошам

وز دیار طرب آواره تر از دل باشم

Гар гузаштами з дар каъба на аз бе хабарист

گر گذشتم ز در کعبه نه از بی خبریست

Маслиҳат нест ки бо толиб манзил бошам

مصلحت نیست که با طالب منزل باشم

Гар ба қонӯни муайяни нзим айб макун

گر به قانون معین نزیم عیب مکن

Ҳукм ишқаст ки ошуфта шамоил бошам

حکم عشق است که آشفته شمایل باشم

Ман ки дороу Сикандари алафи теғ ман анд

من که دارا و سکندر علف تیغ من اند

Расад онам ки дар ин маърака бсмл бошам

رسد آنم که در این معرکه بسمل باشم

Ман ки аз кушта шудан ҳам дилам ором наёфт

من که از کشته شدن هم دلم آرام نیافت

Ҷой онаст ки миннати каш қотил бошам

جای آن است که منت کش قاتل باشم

Ман ки номӣ накашидам чаман гул нашудам

من که نامی نکشیدم چمن گل نشدم

Гар ба масҷиди рӯм аз майкада ғофил бошам

گر به مسجد روم از میکده غافل باشم

Анкабуташ ба завоёи ҳама тор зананд

عنکبوتش به زوایا همه تار زنند

Хонақоҳӣ ки маниши муршид комил бошам

خانقاهی که منش مرشد کامل باشم

Дайну дили офат озодагӣ омад , урфӣ

دین و دل آفت آزادگی آمد، عرفی

На аз инаст ки бемазҳаб ва бедил бошам

نه از این است که بی مذهب و بیدل باشم