То кӣ ба ҳарами ташнаи лабу музмаҳили уфтам

تا کی به حرم تشنه لب و مضمحل افتم

Кӯи дайри муҳаббат ки ба дарёии дили уфтам

کو دیر محبت که به دریای دل افتم

Кӯи маъракаи ишқ ки аз буии шаҳодат

کو معرکهٔ عشق که از بوی شهادت

Бе худ шуда дар лаҷаи хӯн ба ҳали уфтам

بی خود شده در لجهٔ خون به حل افتم

Охир ки маро гуфт ки аз боғчаи қудс

آخر که مرا گفت که از باغچهٔ قدس

Бефоида дар домгаҳи обу гули уфтам

بی فایده در دامگه آب و گل افتم

Мастии з ман омӯз ки чун шуълаи марҳам

مستی ز من آموز که چون شعلهٔ مرهم

Аз доғи ҷигари хезам ва дар хӯни дили уфтам

از داغ جگر خیزم و در خون دل افتم

Кӯи анҷумани қурб ки то боли гушойам

کو انجمن قرب که تا بال گشایم

Пари сӯхтаи пиромни шамъи чгли уфтам

پر سوخته پیرامن شمع چگل افتم

Урфӣ ки гумон дошт ки аз водии ислом

عرفی که گمان داشت که از وادی اسلام

Боз оем ва дар саҷдаи бути мунфаили уфтам

باز آیم و در سجدهٔ بت منفعل افتم