Манам ки пораи ғам дар даҳон ғам дорам

منم که پارهٔ غم در دهان غم دارم

Ба зери носиаҳи сад достон ғам дорам

به زیر ناصیه صد داستان غم دارم

Дилӣ ки захм пазирӣ кунад наме донам

دلی که زخم پذیری کند نمی دانم

Вагар на тири нафас дар камон ғам дорам

وگر نه تیر نفس در کمان غم دارم

Аз он ба теғ ғам оем ки дар дкончаҳи ишқ

از آن به تیغ غم آیم که در دکانچهٔ عشق

Ҳазор қофилаи ъушрати зиён ғам дорам

هزار قافله عشرت زیان غم دارم

Чаҳ шуд ки ҷон ба ғамат додаам ба гуфта ишқ

چه شد که جان به غمت داده ام به گفتهٔ عشق

Агар ғамат бигурезад змон ғам дорам

اگر غمت بگریزد ضمان غم دارم

Гар аз биҳишт шавад маъсияти Аннани тобам

گر از بهشت شود معصیت عنان تابم

Ҳазор шукр ки сад бӯстон ғам дорам

هزار شکر که صد بوستان غم دارم

Аз он диёр адам шуд мусаххарам , урфӣ

از آن دیار عدم شد مسخرم، عرفی

Ки сад сипоҳи бало дар Аннан ғам дорам

که صد سپاه بلا در عنان غم دارم