То муждаи захм дигар , домани каш ҷон карда Эй
تا مژدهٔ زخم دگر، دامن کش جان کرده ای
Душвор додани ҷони ман , хуш бар ман осон карда Эй
دشوار دادن جان من، خوش بر من آسان کرده ای
Мастона гарӣанд аз ғамат , аҳли вараъ дар савмиъа
مستانه گریند از غمت، اهل ورع در صومعه
Гуё табассуми гӯнае дар кор эшон карда Эй
گویا تبسم گونه ای در کار ایشان کرده ای
Хуш бо дил ҷамъ омадӣ , нозон ба ҳасани хештан
خوش با دل جمع آمدی، نازان به حسن خویشتن
Аз ишва гуё ҳар тараф , дилҳо парешон карда Эй
از عشوه گویا هر طرف، دل ها پریشان کرده ای
Зуннори исмат пешагон пӯшанд айби брҳмн
زنار عصمت پیشگان پوشند عیب برهمن
Хуши тўтёии офатӣ дар чашм инсон карда Эй
خوش توتیای آفتی در چشم انسان کرده ای
Меҳру вафоро ҷазба Эй мебошад эй аҳли талаб
مهر و وفا را جذبه ای می باشد ای اهل طلب
Рӯи гӯша Эй биншин , чаро , рӯ дар биёбон карда Эй
رو گوشه ای بنشین، چرا، رو در بیابان کرده ای
Чашмӣ ки бозаш кардае , аз гиря хӯн омад , вале
چشمی که بازش کرده ای، از گریه خون آمد، ولی
Хӯн гиряд он чашмӣ ки ту , покаш ба домон карда Эй
خون گرید آن چشمی که تو، پاکش به دامان کرده ای
Дар ҳашар агар ншносдт , маъзӯр бояд доштан
در حشر اگر نشناسدت، معذور باید داشتن
Чашмӣ ки аз назораи он чеҳра ҳайрон карда Эй
چشمی که از نظارهٔ آن چهره حیران کرده ای