Ба умеди узри хоҳони зи ниёзи узри хоҳӣ

َبه امید عذر خواهان ز نیاز عذر خواهی

Ки мсўз беш аз инам ба гуноҳ бе гуноҳӣ

که مسوز بیش از اینم به گناه بی گناهی

Талабад баҳор бӯаст , зи насими субҳгоҳӣ

طلبد بهار بوست، ز نسیم صبحگاهی

Сар офтоб ҷӯяд зи ту зеби каҷи кулоҳӣ

سر آفتاب جوید ز تو زیب کج کلاهی

зи фурӯғ офтобам набӯд хабар ки бе ту

ز فروغ آفتابم نبود خبر که بی تو

Чу ду зулф туаст яксон , шабу рӯзам аз сиёҳӣ

چو دو زلف توست یکسان، شب و روزم از سیاهی

Ту ба саҳви гоҳ гоҳе накҳати фитода бар ман

تو به سهو گاه گاهی نگهت فتاده بر من

Ман содаи лавҳ бо худ , гилаи санҷ кам нигоҳӣ

من ساده لوح با خود، گله سنج کم نگاهی

Мафруш нозу исмат , қадаҳии шароб дар каш

مفروش ناز و عصمت، قدحی شراب در کش

Ки биҳишти шарму исмати зи ғурур бе гуноҳӣ

که بِهَشت شرم و عصمت ز غرور بی گناهی

Чаҳ хушаст он ки байнам ба ҷафои баҳонаи хеш

چه خوش است آن که بینم به جفا بهانهٔ خویش

Ки гуҳӣ ба ёдаши орм ба забони узри хоҳӣ

که گهی به یادش آرم به زبان عذر خواهی

Ҳам шаб ба бонги булбул , зада дар чамани пиёла

هم شب به بانگ بلبل، زده در چمن پیاله

Чу насими гули зи бустон , дам субҳ гашта роҳӣ

چو نسیم گل ز بستان، دم صبح گشته راهی

Ба дили хароби урфӣ , бифирист дардӣ аз нав

به دل خراب عرفی، بفرست دردی از نو

Ки шикасти ранги дардаш ба дуои мурғу моҳӣ

که شکست رنگ دردش به دعای مرغ و ماهی