Аз нури ёр чун нафасами хона равшан аст

از نور یار چون نفسم خانه روشن است

Берун бурид шамъ ки кошона равшан аст

بیرون برید شمع که کاشانه روشن است

Нозам ба файзи ишқ ки дар хонақоҳу дайр

نازم به فیض عشق که در خانقاه و دیر

Чашму чароғи шамъ ба парвона равшан аст

چشم و چراغ شمع به پروانه روشن است

Аз ҳасани дӯсти дам ба дами асрор гуфтан аст

از حسن دوست دم به دم اسرار گفتن است

Ҳар чанд қадари гавҳари икдонаҳ равшан аст

هر چند قدر گوهر یکدانه روشن است

Сад шамъи сӯхтам ки хиради пеш бар дамад

صد شمع سوختم که خرد پیش بر دمد

Пиндоштам ки дида ӣ фарзона равшан аст

پنداشتم که دیده ی فرزانه روشن است

эй шайхи шаҳри тираи дилонро чароғ бош

ای شیخ شهر تیره دلان را چراغ باش

Дилҳои мо зи гиря ӣ мастона равшан аст

دل های ما ز گریه ی مستانه روشن است

Муҳаррам чаҳ огаҳ аз ?илам бенасибӣ аст

محرم چه آگه از الم بی نصیبی است

Доғӣаст ин ки бар дили девона равшан аст

داغی است این که بر دل دیوانه روشن است

Гуфтӣ з ишқ ёфт дилати равшанӣ , балӣ

گفتی ز عشق یافت دلت روشنی، بلی

Оташ ба хон ва мон задаро хона равшан аст

آتش به خان و مان زده را خانه روشن است

Урфии ?хитои мо ва ту муҳтоҷ узр нест

عرفی خطای ما و تو محتاج عذر نیست

Узри ?хитои мардуми девона равшан аст

عذر خطای مردم دیوانه روشن است