Гӯи зи ман дили ҷамъи дори он кас ки бо ман душман аст

گو ز من دل جمع دار آن کس که با من دشمن است

Ҳар ки худро дӯст медорад ба душман душман аст

هر که خود را دوست می دارد به دشمن دشمن است

Дар ҳисори офият безавқро ором нест

در حصار عافیت بی ذوق را آرام نیست

Он ки завқ фитна ёбад ба оҳан душман аст

آن که ذوق فتنه یابد به آهن دشمن است

Гӯш маъзуласт дар хлўтгаҳи арбоби роз

گوش معزول است در خلوتگه ارباب راز

Дӯди шамъи хилвати эшон ба равзан душман аст

دود شمع خلوت ایشان به روزن دشمن است

Бас ки дидам ҷаври душман , душманам бо ҷаври дӯст

بس که دیدم جور دشمن، دشمنم با جور دوست

Он ки дар оташ буд бо нори эмин душман аст

آن که در آتش بود با نار ایمن دشمن است

Дӯстӣ бо душманам бе баҳраи меҳр ангезӣ аст

دوستی با دشمنم بی بهره مهر انگیزی است

Дӯстӣ дӯст дорам вар на душман душман аст

دوستی دوست دارم ور نه دشمن دشمن است

Бас ки дар комам асар кардааст завқи иттифоқ

بس که در کامم اثر کرده است ذوق اتفاق

Боварам бояд ки зоҳид бо брҳмн душман аст

باورم باید که زاهد با برهمن دشمن است

Бас ки лиззат май барам аз душманиҳои ғамат

بس که لذت می برم از دشمنی های غمت

Ҳам чу ҷонаш дӯст дорам ҳар ки бо ман душман аст

هم چو جانش دوست دارم هر که با من دشمن است

Дарпазирам сад ғаму нгшоим аз номӯси лаб

در پذیرم صد غم و نگشایم از ناموس لب

Дил ба мотами дӯст аммо лаб ба шеван душман аст

دل به ماتم دوست اما لب به شیون دشمن است

Дард ишқаст эй табиб ва дар давои заҳмати макаш

درد عشق است ای طبیب و در دوا زحمت مکش

Ҳар ки ин хораши хулд дар по ба сӯзан душман аст

هر که این خارش خلد در پا به سوزن دشمن است

Дар нагирад суҳбати урфӣ ба шайхи савмиъа

در نگیرد صحبت عرفی به شیخ صومعه

Кӯ ба зираки душману урфӣ ба кавдан душман аст

کو به زیرک دشمن و عرفی به کودن دشمن است