Дард ноёфт з бе дардии иқбол ман аст

درد نایافت ز بی دردی اقبال من است

Вар на мақсӯди ман афтода ба дунбол ман аст

ور نه مقصود من افتاده به دنبال من است

Бо қазои сина ӣ ман соф нагардад ҳаргиз

با قضا سینه ی من صاف نگردد هرگز

Шиква ӣ ман ҳама аз ҷониби эҳмол ман аст

شکوه ی من همه از جانب اهمال من است

Ҳаргиз аз меҳнат айём набудам озод

هرگز از محنت ایام نبودم آزاد

Фитнаи ҳамзоди ману ҳодисаи ҳам сол ман аст

فتنه همزاد من و حادثه هم سال من است

Остинӣ ки ду олами буту зуннор дар ӯст

آستینی که دو عالم بت و زنار در اوست

Гар ба маънинигарӣ нома ӣ аъмол ман аст

گر به معنی نگری نامه ی اعمال من است

Урфии ислоҳ парешонеам аз ёди бабр

عرفی اصلاح پریشانی ام از یاد ببر

Кончаҳи идбор буд пеши ман , иқбол ман аст

کانچه ادبار بود پیش من، اقبال من است