Ва аз он ҷумлаи илми алиқину айни алиқину ҳақ алиқинаст . Ин ъбортҳоӣист аз илмҳои ошкоро , яқини илмӣ буд кӣ худованд ӯро шак науфтад дар он бар урфу одату яқини андари васфи ҳақи субҳонау таъолӣ итлоқ накунанд зонк тавқиф наомадаст , илми яқини биқин буд . Ва ҳамчунин айни алиқини нафаси яқин буду ҳақи алиқини нафас алиқин бошад , илми алиқин бар мӯҷиб истилоҳ эшонаст ончии бшрти бурҳон буду айни алиқини бҳкми баён буду ҳақи алиқин бар наъти аён буд .

و از آن جمله علم الیقین و عین الیقین و حقّ الیقین است. این عبارتهائیست از علمهای آشکارا، یقین علمی بود کی خداوند او را شک نیفتد در آن بر عرف و عادت و یقین اندر وصف حق سبحانه و تعالی اطلاق نکنند زانک توقیف نیامدست، علم یقین بیقین بود. و همچنین عین الیقین نفس یقین بود و حقّ الیقین نفس الیقین باشد، علم الیقین بر موجب اصطلاح ایشانست آنچه بشرط برهان بود و عین الیقین بحکم بیان بود و حق الیقین بر نعت عیان بود.

Илми алиқини арбоби уқулро буду айни алиқини асҳоби улӯмро буду ҳақи алиқини худовандони маърифатро буду суханро андрўи боз пажӯҳидан маҳоласту таҳқиқи ин бозоин ояд ки ёд кардем ва барин қадар ихтисор кардем бар рӯй танбеҳ .

علم الیقین ارباب عقول را بود و عین الیقین اصحاب علوم را بود و حقّ الیقین خداوندان معرفت را بود و سخن را اندرو باز پژوهیدن محالست و تحقیق این بازاین آید که یاد کردیم و برین قدر اختصار کردیم بر روی تنبیه.