Ва аз эшон буд смнўни бен Ҳамза ва кунят ваии Абулҳасан буд ва гӯйанд Абулқосим буд , суҳбат сиррӣ карда буд ва аз он аҳмдолқлонсӣ ва он мҳмдбни алии алқсобу перони дигар , ва ин шеър аз вай ҳикоят кунанд кӣ гуфт . Ва аз эшон буд
و از ایشان بود سمنون بن حمزه و کنیت وی ابوالحسن بود و گویند ابوالقاسم بود، صحبت سری کرده بود و از آن احمدالقَلانسی و آنِ محمدبن علی القَصّاب و پیران دیگر، و این شعر از وی حکایت کنند کی گفت. و از ایشان بود
Влиси лии фии сўоки ҳазз
وَلَیْسَ لی فی سِواکَ حَظٌّ
ФкиФи мо шӣти Фохтбрнӣ
فَکَیْفَ ما شِئْتَ فَاخْتَبِرْنی
Маънӣ ин чунонаст ки марои андари ғайри ту насиб несту дилами бғири ту моил нест ва ҳарчӣ хоҳӣ биёзмои . Андари соъати бўл бар вай баста шуд ва бигирифт , пас бдбирстонҳо ҳаме шуд ва кўдконро гуфтӣ дуо кунед ъам дурӯғи зани шуморо .
معنی این چنانست که مرا اندر غیر تو نصیب نیست و دلم بغیر تو مایل نیست و هرچه خواهی بیازمای. اندر ساعت بول بر وی بسته شد و بگرفت، پس بدبیرستانها همی شد و کودکانرا گفتی دعا کنید عمّ دروغ زن شما را.
Ва гӯйанд кӣ ин шеър бигуфт ва яке аз ёрони ваии дигар рӯз гуфт брстоқ будаму овози устод смнўн шунидаму дуоу тазаррӯъ ҳаме кард ва аз худои шифои ҳамеи хост . Ва он дигар гуфт ман дӯши бФлон ҷой будам ва ман низ шунидам се дигар ҳамчунин гуфт чаҳорум низ ҳамчунин гуфт , ин хабар бсмнўн раседу баъиллатии асри мумтаҳан буду сабр ҳаме кард ва ҷазаъ накард чун ин бишунид ки мардумони ин мигўинду ваии ин дуо накарда буд ва ин сухан нагуфта буд донист ки азин муроди изҳор ҷазаъаст то бодб гардад ббндгӣу ҳол ӯ мастур монад , андари мактабҳо ҳамеи гаштӣу дуои ҳамеи хостӣ .
و گویند کی این شعر بگفت و یکی از یاران وی دیگر روز گفت برستاق بودم و آواز استاد سمنون شنیدم و دعا و تضرّع همی کرد و از خدا شفا همی خواست. و آن دیگر گفت من دوش بفلان جای بودم و من نیز شنیدم سه دیگر همچنین گفت چهارم نیز همچنین گفت، این خبر بسمنون رسید و بعلّت اسر ممتحن بود و صبر همی کرد و جزع نکرد چون این بشنید که مردمان این میگویند و وی این دعا نکرده بود و این سخن نگفته بود دانست که ازین مراد اظهار جزع است تا بادب گردد ببندگی و حال او مستور ماند، اندر مکتبها همی گشتی و دعا همی خواستی.
АбуАҳмад мғозлӣ гуяд ббғдод будам ва чиҳил ҳазор дирами бдрўишон тафриқа карданд ва смнўн гуфт ё абооҳмд набинӣ кӣ ин мол тафриқа карданду бмо ҳеҷ надоданд ки садақаи диҳеми биё то ҷоӣӣ шавему баҳри дарме кӣ нафақа карданд ракаатӣ намоз кунем , бмдоини шудем ва чиҳил ҳазор ракаат намоз кардем .
ابواحمد مغازلی گوید ببغداد بودم و چهل هزار درم بدرویشان تفرقه کردند و سمنون گفت یا ابااحمد نبینی کی این مال تفرقه کردند و بما هیچ ندادند که صدقه دهیم بیا تا جائی شویم و بهر درمی کی نفقه کردند رکعتی نماز کنیم، بمداین شدیم و چهل هزار رکعت نماز کردیم.
Смнўни бхлқи зариф буду сухани андари муҳаббат бисёр гуфтӣу ҳол ӯ бузург бӯдаасту вафоаи ваии пеш азон ҷунайд буд .
سمنون بخلق ظریف بود و سخن اندر محبّت بسیار گفتی و حال او بزرگ بوده است و وفاة وی پیش ازانِ جنید بود.