Ва аз ин тайифа буд Абуабдуллои ъмрўбни Усмони алмкӣ , Абуабдуллои нбоҷиро дида буду суҳбати Абӯсаид хроз карда буду перони дигар ,у пери ҳарам буду эмоми ин тайифаи андари усӯли тариқату марги ваии ббғдод буд андари санаи аҳадӣу тсъину мأтин .

و از این طایفه بود ابوعبداللّه عمروبن عثمان المکّی، ابوعبداللّه نِباجی را دیده بود و صحبت ابوسعید خرّاز کرده بود و پیران دیگر، و پیر حرم بود و امام این طایفه اندر اصول طریقت و مرگ وی ببغداد بود اندر سنۀ احدی و تسعین و مأتین.

Абубакри мҳмдбн Аҳмад гуяд аз ъмрўбн Усмон шунидам гуфт ҳарчӣ андари дили ту ваҳм уфтад ё андари маҷории фикрати ту пайдо ояд ва агар бахотири ту гузар кунад аз маънии ҳасан ё баҳо ё инс ё зиё ё ҷамол ё ҷисм ё нур ё шахс ё хаёли худованди субҳонаи втъолӣ аз он муназзаҳ аст набинӣ кӣ худои ъзўҷл чаҳ мефармоед . Лӣси кмслаҳи шайъи ءи вҳўи алсмиъи албсир ва гуфт лами ялади велами иўлди велами икни ?лаи кФўои аҳад .

ابوبکر محمّدبن احمد گوید از عمروبن عثمان شنیدم گفت هرچه اندر دل تو وهم افتد یا اندر مجاری فکرت تو پیدا آید و اگر بخاطر تو گذر کند از معنی حسن یا بها یا انس یا ضیاء یا جمال یا جسم یا نور یا شخص یا خیال خداوند سبحانه وتعالی از آن منزه است نبینی کی خدای عزّوجلّ چه می فرماید. لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَی ءٌ وَهُوَ السَّمیعُ الْبَصیرُ و گفت لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یوُلَدْ وَلَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُوا اَحَدٌ.

Ва ҳам бад-ӣн аснод гуяд илм пеш равосту хавф собиқасту нафаси ҳрўнсти миёни ин ва он , саркашаст , фарибандааст ва бисёр дастон , бар ҳазар бош ва ӯро бсёсаҳи илми бастаи дору вирои оби бтҳдиди хавфи даҳ то ончии хоҳии бори орад .

و هم بدین اسناد گوید علم پیش رواست و خوف سابق است و نفس حرونست میان این و آن، سرکش است، فریبنده است و بسیار دستان، بر حذر باش و او را بسیاسة علم بسته دار و ویرا آب بتهدید خوف ده تا آنچه خواهی بار آرد.

Ҳам ӯ гуяд иборатро бўҷд роҳ нест зеро ки сари хдоисти наздики муъминон .

هم او گوید عبارت را بوجد راه نیست زیرا که سرّ خدایست نزدیک مؤمنان.