Ва аз ин тайифа буд Абулҳасани бенон бен мҳмдолҳмол ,у асли вай аз восит буд , бмср будӣу онҷо фармон ёфт , вафоаи ваии андари санаи сети ъушру слсмоиаҳ буд , соҳиби каромот буду ҳол ӯ бузург буд .

و از این طایفه بود ابوالحسن بنان بن محمّدالحمّال، و اصل وی از واسط بود، بمصر بودی و آنجا فرمان یافت، وفاة وی اندر سنۀ ست عشر و ثلثمایه بود، صاحب کرامات بود و حال او بزرگ بود.

Бнонро пурседанд аз бартарин ҳол суфиён гуфт эмин бӯдан бидонча змон кардаанду бФрмонҳои қиём кардан ва нигоҳдоштан сар ва аз ҳар ду ҷаҳони холӣ шудан .

بنانرا پرسیدند از برترین حال صوفیان گفت ایمن بودن بدانچه ضمان کرده اند و بفرمانها قیام کردن و نگاهداشتن سِرّ و از هر دو جهان خالی شدن.

Абӯали рӯдборӣ гуяд кӣ бенон ҳмолро фарои пеш шер афканданд ӯро ҳамеи бўӣид ва ҳеҷ тасарруф накард ва чун азон рҳоӣӣ ёфт гуфтанд андари он вақти андари дили ту чаҳ буд гуфт андари хилофи уламо андеша мекардам ки оби даҳон ӯ чун бошад .

ابوعلی رودباری گوید کی بنان حمّال را فرا پیش شیر افکندند او را همی بوئید و هیچ تصرف نکرد و چون ازان رهائی یافت گفتند اندر آن وقت اندر دل تو چه بود گفت اندر خلاف علما اندیشه میکردم که آب دهان او چون باشد.