Ва аз эшон буд Абубакри мҳмдбни Мӯсои алўостӣ , босли хуросонӣ буд ва аз фарғона , суҳбат ҷунайд карда буд ва он нурӣ , олимии бузургвор буд ва бмрў нишастӣу вафоаи ваии онҷо буд пас аз сесад ва бист .

و از ایشان بود ابوبکر محمّدبن موسی الواسطی، باصل خراسانی بود و از فَرْغانه، صحبت جنید کرده بود و آن نوری، عالمی بزرگوار بود و بمرو نشستی و وفاة وی آنجا بود پس از سیصد و بیست.

Воситӣ гуяд хавфу раҷои ду моҳоранд кӣ аз беадабӣ боз медоранд .

واسطی گوید خوف و رجا دو ماهار اند کی از بی ادبی باز میدارند.

Ҳам ӯ гуяд ивази тамаъи доштан бар тоъат аз фаромӯш кардани фазл буд .

هم او گوید عوض طمع داشتن بر طاعت از فراموش کردن فضل بود.

Воситӣ гуяд ҳар вақт ки худои ҳўорӣ банда хоҳад ӯро андарин ҷиФгон андозад яъне суҳбати кӯдакон .

واسطی گوید هر وقت که خدای حواری بنده خواهد او را اندرین جیفگان اندازد یعنی صحبت کودکان.

Мҳмдбни абдулазиз алмрўзӣ гуяд ки воситӣ гуфт бе адабии хешро ихлос ном кардаанду шараро инбисоту дуни ҳимматиро ҷилдӣ ном кардаанд , ҳама аз роҳи баргаштанд ва бар роҳи мазмуми ҳамеи раванду зиндагонии андари мушоҳидаи эшон нохуш буду нуқсони рӯҳ буд , агар сухан гӯйанд бахшам гӯйанд ва агар хитоб кунанд бкбр буд , нафаси эшон ҳаме хабар диҳад аз замири эшону шараи эшон андари акли мунодӣ ҳаме кунад аз ончӣ дар асрор эшонаст , қотлҳми аллоҳи ании иؤФкўн . Ва ин оя тафсир кардаанд ки муроди бад-ӣн лаънааст .

محمّدبن عبدالعزیز المَرْوَزی گوید که واسطی گفت بی ادبی خویش را اخلاص نام کرده اند و شَرَه را انبساط و دون همّتی را جلدی نام کرده اند، همه از راه برگشتند و بر راه مذموم همی روند و زندگانی اندر مشاهدة ایشان ناخوش بود و نقصان روح بود، اگر سخن گویند بخشم گویند و اگر خطاب کنند بکبر بود، نفس ایشان همی خبر دهد از ضمیر ایشان و شَرَه ایشان اندر اکل منادی همی کند از آنچه در اسرار ایشان است، قاتَلَهُمُ اللّهُ اَنّی یُْؤفَکونَ. و این آیة تفسیر کرده اند که مراد بدین لعنة است.

Устод Абӯали гуяд дар Марв аз перӣ шунидам ки воситии бадари дукон ман бигузашт рӯзи одина буд ва бҷомъ мешудам , шроки наълин вай бигусаст гуфтам аиҳоолших дастурӣ бошад то нек боз кунам наълин ту , гуфт бикуну некӯ боз кардам гуфт доне ки чаро бигусасти ин шрок гуфтам то шайх бигӯед гуфт зеро ки имрӯз ғусл накарда ам гуфтам ки гармоба ҳаст ӣнҷо дар онҷо шӯ гуфт шавам , бгрмобаҳи барадами виро то ғусли бикрад .

استاد ابوعلی گوید در مرو از پیری شنیدم که واسطی بدر دکان من بگذشت روز آدینه بود و بجامع می شدم، شِراک نعلین وی بگسست گفتم ایّهاالشیخ دستوری باشد تا نیک باز کنم نعلین تو، گفت بکن و نیکو باز کردم گفت دانی که چرا بگسست این شراک گفتم تا شیخ بگوید گفت زیرا که امروز غسل نکرده ام گفتم که گرمابه هست اینجا در آنجا شو گفت شوم، بگرمابه بردم ویرا تا غسل بکرد.