Ва аз эшон буд хиролнсоҷи раҳмаи аллоҳи алайҳи суҳбати АбуҲамза Бағдодӣ карда буду басариро дида буд ва аз ақрони нурӣ буду умри ваии дароз буд ва чунин гӯйанд кӣ сад ва бист сола буд .

و از ایشان بود خیرالنسّاج رَحْمَةُ اللّهِ عَلَیْهِ صحبت ابوحمزۀ بغدادی کرده بود و بُسری را دیده بود و از اقران نوری بود و عمر وی دراز بود و چنین گویند کی صد و بیست ساله بود.

Шблии андари маҷлиси вай тавба карду хавос ҳар ду , устоди ҷамоат буд ва гӯйанд номи ваии мҳмдбни асмъил буд аз сомраҳ ва ӯро хиролнсоҷ бидон гуфтандӣ кӣ вай бҳҷ мешуд мардӣ бар дар Кӯфа виро бигирифт ки ту бандаи манӣ ва ту хайри номӣу сиёҳ буд , мухолифат накард ва он мард ӯро фаро хаз бофтани нишонд чун гуфтӣ ё хайр гуфтӣ лаббайки пас он марди пас аз чанд сол гуфт маро ғалат афтод ва ту бандаи ман наеу номи ту хайр нест ва аз онҷо бишуд ва гуфт номӣ кӣ мардии мусулмон бар ман ниҳод бадал накунам .

شبلی اندر مجلس وی توبه کرد و خوّاص هر دو، استاد جماعت بود و گویند نام وی محمدبن اسمعیل بود از سامرّه و او را خیرالنسّاج بدان گفتندی کی وی بحجّ می شد مردی بر در کوفه ویرا بگرفت که تو بندۀ منی و تو خیر نامی و سیاه بود، مخالفت نکرد و آن مرد او را فرا خز بافتن نشاند چون گفتی یا خیر گفتی لبّیک پس آن مرد پس از چند سال گفت مرا غلط افتاد و تو بندۀ من نه ای و نام تو خیر نیست و از آنجا بشد و گفت نامی کی مردی مسلمان بر من نهاد بدل نکنم.

Хиролнсоҷ гуфт кӣ хавфи тозӣонаи хдоист , бндгонро ки хуии андар беадабӣ карда бошанд бидон рост кунанд .

خیرالنسّاج گفت کی خوف تازیانۀ خدایست، بندگانرا که خوی اندر بی ادبی کرده باشند بدان راست کنند.

Абуалҳусайн моликӣ гуяд кӣ пурсидами якеро аз онк ҳозир бӯда буданд вақти марги хиролнсоҷ аз кори вай , гуфт вақти намози шом буд ки аз ҳуш бишуд пас чашми бози кушоду басӯии хона ишоратӣ кард ва гуфт ббош , ту бандаи маъмур ва ман бандаам маъмур , ончии туро фармӯдаанд аз ту андар намегузараду ончии маро фармӯдаанд аз ман дар мегузараду оби хосту тҳораҳи крдўи намози шоми бгзорд ва бихуфту чашм фаро карду ҷон таслим кард .

ابوالحسین مالکی گوید کی پرسیدم یکی را از آنک حاضر بوده بودند وقت مرگ خیرالنسّاج از کار وی، گفت وقت نماز شام بود که از هوش بشد پس چشم باز گشاد و بسوی خانه اشارتی کرد و گفت بباش، تو بنده مامور و من بندۀ ام مأمور، آنچه ترا فرموده اند از تو اندر نمی گذرد و آنچه مرا فرموده اند از من در میگذرد و آب خواست و طهارة کردو نماز شام بگزارد و بخفت و چشم فرا کرد و جان تسلیم کرد.

Бихоб диданди виро ва гуфтандӣ худоӣ бо ту чаҳ кард гуфт азин мапурс валикини брстми азин дунёии гандаи шумо .

بخواب دیدند ویرا و گفتندی خدای با تو چه کرد گفت ازین مپرس ولیکن برستم ازین دنیای گندۀ شما.