Ва аз эшон буд абўнсрбшрбни алҳорси алҳоФии босл аз Марв буд ва ббғдод нишастӣ вФотши онҷо буду хоҳарзодаи алии бен хшрм буд вафоа ӯ андари санаи сабъ ва ъушрину мأтин буду кор ӯ бузург буду сабаби тавбаи ваии он буд ки андари роҳ коғазӣ ёфт бисми аллоҳ бирав набиштау пой бар вай ҳаме ниҳоданд , барграфт ва дарме дошт ғолияи харид ва он коғазро мтиб гардониду андари шикофи девории ниҳод , бихоб дид ки ҳотифӣ овоз дод ки ё башари номи ман мтиб кардӣ ва мо номи ту бўё кардем андари дунёу охира .

و از ایشان بود ابونصربشربن الحارث الحافی باصل از مرو بود و ببغداد نشستی وفاتش آنجا بود و خواهرزاده علیّ بن خَشْرَم بود وفاة او اندر سنه سبع و عشرین و مأتین بود و کار او بزرگ بود و سبب توبۀ وی آن بود که اندر راه کاغذی یافت بسم اللّه برو نبشته و پای بر وی همی نهادند، برگرفت و درمی داشت غالیه خرید و آن کاغذ را مُطَیَّب گردانید و اندر شکاف دیواری نهاد، بخواب دید که هاتفی آواز داد که یا بشر نام من مُطَیَّب کردی و ما نام تو بویا کردیم اندر دنیا و آخرة.

Аз устоди Абӯали дқоқ шунидам раҳмаи аллоҳ кӣ гуфт башар бҷоӣӣ бигузашт ва мардумон гуфтанд ин марди шаби ҳеҷ нхсбду андари се шбонрўзи якбори рӯзаи кушояд , бигирист пурседанд ки чароаст ин гиристан гуфт ҳаргизи шабӣ то рӯзи бедор набӯдааму ҳаргизи рӯзӣ рӯза надоштаам ки шаб бнгшодаҳам валикини эзади субҳонаи втъолии андари дили мардумони афканди зиёда аз онк банда кунад блтФи хеш бо бандагони хеш . Пас бигуфт абтдоءи ҳоли хеши чунин ки мо ёд кардем .

از استاد ابوعلی دقّاق شنیدم رَحِمَهُ اللّه کی گفت بشر بجائی بگذشت و مردمان گفتند این مرد شب هیچ نخسبد و اندر سه شبانروز یکبار روزه گشاید، بگریست پرسیدند که چرا است این گریستن گفت هرگز شبی تا روز بیدار نبوده ام و هرگز روزی روزه نداشته ام که شب بنگشاده ام ولیکن ایزد سُبْحانُهُ وتَعالی اندر دل مردمان افکند زیاده از آنک بنده کند بلطف خویش با بندگان خویش. پس بگفت ابتداء حال خویش چنین که ما یاد کردیم.

Абдурраҳмони бен абӣ ҳотам гуяд бмн расед ки башар ҳоФӣ гуфт пайғамбари салавоти аллоҳи всломаҳ алайҳ бихоб дидам гуфт доне кӣ худои туро чаро аз ақрони ту бузургтар гардонид , гуфтам на ё расӯли аллоҳ , гуфт бдонк мтобът кардӣ суннатро ва ҳурмат доштӣ никонроу бродронро насиҳат кардӣу ёрони маро дӯст доштӣу аҳли байти маро , инҳо турои бмнзлти Аброри расониданд .

عبدالرحمن بن ابی حاتم گوید بمن رسید که بشر حافی گفت پیغمبر صَلَواتُ اللّه وسَلامُهُ عَلَیه بخواب دیدم گفت دانی کی خدا ترا چرا از اقران تو بزرگتر گردانید، گفتم نه یا رسول اللّه، گفت بدانک متابعت کردی سنّت را و حرمت داشتی نیکانرا و برادرانرا نصیحت کردی و یاران مرا دوست داشتی و اهل بیت مرا، اینها ترا بمنزلت ابرار رسانیدند.

Балол хавос гуяд андари тӣа банӣ Исроил ҳаме рафтам мардӣ бо ман ҳаме рафт маро шигифт омад аз ваии пас маро илҳом доданд кӣ ин Хизраст ӯро гуфтам баҳақи ҳақ бар ту ки бгўӣӣ то ту кистӣ , гуфт бародари ту Хизр , гуфтам чизе аз ту бипурсам гуфт бипурс гуфтам андари шофиӣ чаҳ гўӣӣ ? гуфт аз аўтодаст , гуфтам андари Аҳмади ҳанбал чаҳ гўӣӣ ? гуфт аз ҷумла садиқонаст , гуфтам андари башари ҳоФӣ чаҳ гўӣӣ ? гуфт аз пас ӯ чун ӯ низ набошад , гуфтам ба чаҳ пойгоҳ буд кӣ дидор ту ёфтам гуфт бникӣ кардан ту бо модару падари хеш .

بلال خوّاص گوید اندر تیه بنی اسرائیل همی رفتم مردی با من همی رفت مرا شگفت آمد از وی پس مرا الهام دادند کی این خضرست او را گفتم بحق حق بر تو که بگوئی تا تو کیستی، گفت برادر تو خضر، گفتم چیزی از تو بپرسم گفت بپرس گفتم اندر شافعی چه گوئی؟ گفت از اوتاد است، گفتم اندر احمد حَنْبَل چه گوئی؟ گفت از جملۀ صدّیقان است، گفتم اندر بشر حافی چه گوئی؟ گفت از پس او چون او نیز نباشد، گفتم به چه پایگاه بود کی دیدار تو یافتم گفت بنیکی کردن تو با مادر و پدر خویش.

Устоди Абӯали дқоқ гуяд башари ҳоФии бахонаи алмъоФобн умрон шуд ва дар ба зад гуфтанд кист гуфт башари ҳоФӣ , духтаракӣ аз он хона овоз дод агар бадви донги нълинии харидии номи пои бараҳнагӣ аз ту шудӣ ба будӣ .

استاد ابوعلی دقّاق گوید بشر حافی بخانۀ المعافابن عمران شد و در به زد گفتند کیست گفت بشر حافی، دخترکی از آن خانه آواز داد اگر بدو دانگ نعلینی خریدی نام پای برهنگی از تو شدی به بودی.

Абуабдуллои бен алҷло гуяд зўолнўни мисриро дидам ӯро ибора буду саҳлро дидам ва ӯро ишора буду башарро дидам ӯро вараъ буд , ӯро гуфтанд ту бкдоми моил тарӣ гуфт бшрбни алҳорси устод моаст .

ابوعبداللّه بن الجّلا گوید ذوالنّون مصری را دیدم او را عبارة بود و سهل را دیدم و او را اشارة بود و بشر را دیدم او را ورع بود، او را گفتند تو بکدام مایل تری گفت بشربن الحارث استاد ما است.

Ва гӯйанд бчндини соли боқулии орзӯяш буд ва нахурд .

و گویند بچندین سال باقلی آرزویش بود و نخورد.

Пас марг ӯро бихоб диданд гуфтанд худоӣ бо ту чаҳ кард гуфт худоӣ маро биёмурзед ва маро гуфт бихӯр ё онк барои мо нахурдӣу бёшом эй он ки барои мо нёшомидӣ .

پس مرگ او را بخواب دیدند گفتند خدای با تو چه کرد گفت خدای مرا بیامرزید و مرا گفت بخور یا آنک برای ما نخوردی و بیاشام ای آن که برای ما نیاشامیدی.

Абубакр ъФон гуяд аз башар шунидам ки чиҳил соласт то марои бирёни орзӯ ҳаме кунаду бҳоءи он бадаст наёмадааст .

ابوبکر عفّان گوید از بشر شنیدم که چهل سالست تا مرا بریان آرزو همی کند و بهاء آن بدست نیامده است.

Башарро гуфтанд нон бо чаҳ хӯрем гуфт офият ёд куну нон хӯриш кун .

بشر را گفتند نان با چه خوریم گفت عافیت یاد کن و نان خورش کن.

Башар гуфт ҳалол исроф напазирад .

بشر گفت حلال اسراف نپذیرد.

Башарро бихоб диданд гуфтанд худоӣ бо ту чаҳ кард гуфт маро биёмурзед ва як нима аз биҳишти маро мубоҳ кард ва маро гуфт ё башар агар то будӣ марои ҳамаи суҷуд бар оташ кардӣ шукри он нгзордӣ ки турои андари дили бандагон ниҳода будам .

بشر را بخواب دیدند گفتند خدای با تو چه کرد گفت مرا بیامرزید و یک نیمه از بهشت مرا مباح کرد و مرا گفت یا بشر اگر تا بودی مرا همه سجود بر آتش کردی شکر آن نگزاردی که ترا اندر دل بندگان نهاده بودم.

Башар гуяд ҳаловати охирати наёбади онк дӯст дорад кӣ мардумон виро донанд .

بشر گوید حلاوت آخرت نیابد آنک دوست دارد کی مردمان ویرا دانند.