Устоди эмоми Абулқосими раҳмаи аллоҳ алайҳ гуяд ҳар тоӣФаҳро аз илмҳо лФзҳости миёни эшон мустаъмал кӣ бидон махсӯс бӯдаанд аз дигарон ва истилоҳ кардаанд бар он муродҳо ки эшонро бӯдааст то наздик буд бо онки боз ва сухан гӯйанд ва бар аҳли ин санъати осон буд бидон маънӣ расӣдани боталоқи он лафз ва ин тайифаро алФозист ки қасди эшон кашфи он маънӣҳоаст кӣ эшонро буд бо якдигару муҷмалу пӯшида буд бар онк на аз ҷинси эшон буд андари тариқат то маънии алфози эшон бар бегонагони мубҳам буд аз онки аишонрои ғайрат буд бар асрори хеш кӣ ошкоро шавад бар онки нои аҳл буд барои онки ҳақоиқи эшон маҷмӯ нест бтклФ ё оварда бнўъӣ аз тасарруф балки маънӣҳоаст ки худои субҳонау таъолии дили қавмро хазина он кардасту холиси бкрдсти бҳқиқти онрои асрори қавмӣ , ва мо шарҳ кунем ин алфоз то осон гардад онро ки хоҳад бидон расӣдан аз мъниҳоءи эшон кӣ барин роҳи рафтанду мтобъи снтҳоء эшон буданд ва аз ҷумлаи инҳо якеаст .

استاد امام ابوالقاسم رَحْمَةُ اللّهِ عَلَیْهِ گوید هر طائفۀ را از علمها لفظهاست میان ایشان مستعمل کی بدان مخصوص بوده اند از دیگران و اصطلاح کرده اند بر آن مرادها که ایشان را بوده است تا نزدیک بود با آنک باز و سخن گویند و بر اهل این صنعت آسان بود بدان معنی رسیدن باطلاق آن لفظ و این طایفه را الفاظیست که قصد ایشان کشف آن معنیها است کی ایشان را بود با یکدیگر و مجمل و پوشیده بود بر آنک نه از جنس ایشان بود اندر طریقت تا معنی الفاظ ایشان بر بیگانگان مبهم بود از آنک ایشانرا غیرت بود بر اسرار خویش کی آشکارا شود بر آنک نا اهل بود برای آنک حقایق ایشان مجموع نیست بتکلّف یا آورده بنوعی از تصرّف بلکه معنیها است که خدای سبحانه و تعالی دل قوم را خزینۀ آن کردست و خالص بکردست بحقیقت آنرا اسرار قومی، و ما شرح کنیم این الفاظ تا آسان گردد آنرا که خواهد بدان رسیدن از معنیهاء ایشان کی برین راه رفتند و متابع سنتهاء ایشان بودند و از جملۀ اینها یکی است.