Ва аз одоби мурӣди он буд ки садр наҷуеду хештанро шогирду мурӣди нтлбд ки мурӣд чун мурод гардад пеш аз фурӯи мурдани башарият ӯу зоил шудани офати азу , ӯ маҳҷӯб буд аз ҳақиқат , ва аз ишорату таълим ӯ ҳечкасро фоида набошад .

و از آداب مرید آن بود که صدر نجوید و خویشتن را شاگرد و مرید نطلبد که مرید چون مراد گردد پیش از فرو مردن بشریّت او و زایل شدن آفت ازو، او محجوب بود از حقیقت، و از اشارت و تعلیم او هیچکس را فایده نباشد.