Беҷом чу ҷамшед наме шояд буд

بی جام چو جمشید نمی شاید بود

Бешом чу хуршед наме шояд буд

بی شام چو خورشید نمی شاید بود

Гирам ки ба тоъати ту машғӯли ним

گیرم که به طاعت تو مشغول نیم

Аз лутфи ту навмед наме шояд буд

از لطف تو نومید نمی شاید بود