Ҳангом баҳор омад ва ман бе рухи ёр

هنگام بهار آمد و من بی رخ یار

Рухсора ба хӯн дидагон карда нигор

رخساره به خون دیدگان کرده نگار

Чун чашму руху лабаш ба пешам набӯд

چون چشم و رخ و لبش به پیشم نبود

Маи наргису маи лолау маи гули маи баҳор

مَه نرگس و مه لاله و مه گل مه بهار