эй дил умрӣ гузоштӣ дар пиндор

ای دل عمری گذاشتی در پندار

Вақтаст ки аз хоби даройии як бор

وقت است که از خواب درآیی یک بار

Рӯи куштаи теғи ишқи шӯ дар ғам ӯ

رو کشتهٔ تیغ عشق شو در غم او

Афсӯс набошад ки бимирии мурдор ?

افسوس نباشد که بمیری مردار؟