Гар дили нафасӣ аз сар ҷон бархезад

گر دل نفسی از سر جان برخیزد

Ғамҳои нишаста бекарон бархезад

غمهای نشسته بی کران برخیزد

Он дам ки ту бо гуноҳ худ биншинӣ

آن دم که تو با گناهِ خود بنشینی

Бо ин ҳамаи ғусса аз миён бархезад

با این همه غصّه از میان برخیزد