Ҷонои зи ду чашми ман хаёлат ки барад

جانا ز دو چِشم من خیالت که برد

ё аз дили ман шавқи висолат ки барад

یا از دل من شوق وصالت که برد

Гирам ки ба васлат набӯд дастрасӣ

گیرم که به وصلت نبود دسترسی

Аз лавҳи равони нақши ҷамолат ки барад

از لوح روان نقش جمالت که برد