Аз сӯрат агар чаҳ табъ саркаш нашавад

از صورت اگر چه طبع سرکش نشود

Он худ набӯд ки дил мушавваш нашавад

آن خود نبود که دل مشوّش نشود

Султону гадоу неку бадро дидам

سلطان و گدا و نیک و بد را دیدم

Кас нест ки аз сӯрати хуш хуш нашавад

کس نیست که از صورت خوش خوش نشود