Ишқат ки зҷмлаҳ халқ ҳастӣ брбўд

عشقت که زجمله خلق هستی بربود

Ҳушёрии мо ба буии мастии брбўд

هشیاری ما به بوی مستی بربود

Ман будам ва ним дил ба сад хӯни ҷигар

من بودم و نیم دل به صد خون جگر

Вон низ ғамат ба чрбдстии брбўд

وآن نیز غمت به چربدستی بربود