Роҳ гум кардам , чаҳ бошадгар ба роҳи ореи маро ?
راه گم کردم، چه باشد گر به راه آری مرا؟
Раҳматӣ бар ман кунӣ вндри паноҳи ореи маро ?
رحمتی بر من کنی وندر پناه آری مرا؟
Май наад ҳар соъатӣ бар хотирами борӣ чу кӯҳ
مینهد هر ساعتی بر خاطرم باری چو کوه
Хавфи он соъат ки бо рӯй чу коҳи ореи маро
خوف آن ساعت که با روی چو کاه آری مرا
Роҳ борӣкасту шаби торик , пеши худ магар
راه باریکست و شب تاریک، پیش خود مگر
Бо фурӯғи нури он рӯй чўмоаҳи ореи маро
با فروغ نور آن روی چوماه آری مرا
Раҳматии дорӣ , ки бар заррот олам тофтаст
رحمتی داری، که بر ذرات عالم تافتست
Бо чунон раҳмати аҷабгар дар гуноҳи ореи маро
با چنان رحمت عجب گر در گناه آری مرا
Шуд ҷаҳон дар чашми ман чун чоҳи торик аз фазаъ
شد جهان در چشم من چون چاه تاریک از فزع
Чашм он дорам ки бар болои чоҳи ореи маро
چشم آن دارم که بر بالای چاه آری مرا
Дафтари кирдорами он соъат ки гӯйӣ : бозкн
دفتر کردارم آن ساعت که گویی: بازکن
Аз хиҷолати пеши худ дар оҳи оҳи ореи маро
از خجالت پیش خود در آهآه آری مرا
Ман ки чун ҷавзо наме бандами камар дар бандагӣ
من که چون جوزا نمیبندم کمر در بندگی
Кӣ чу хуршеди мунаввар дар кулоҳи ореи маро ?
کی چو خورشید منور در کلاه آری مرا؟
Асб хайрам лоғарасту ханҷар кирдор кунад
اسب خیرم لاغرست و خنجر کردار کند
Он наме арзам ки дар қалби сипоҳи ореи маро ?
آن نمیارزم که در قلب سپاه آری مرا؟
Лоф яктое задам чандон , ки зери бори аҷаб
لاف یکتایی زدم چندان، که زیر بار عجب
Бими онстм ки бо пушти ду тоа ореи маро
بیم آنستم که با پشت دو تاه آری مرا
Ҳар замон аз шарми тақсирӣ ки кардам дар амал
هر زمان از شرم تقصیری که کردم در عمل
Ҳамчуи киштии зи оби чашми андари шиноаи ореи маро
همچو کشتی ز آب چشم اندر شناه آری مرا
Хотирам тираасту тадбирами кажу корами табоҳ
خاطرم تیره است و تدبیرم کژ و کارم تباه
Бо чунин сармоя кӣ дар пешгоҳи ореи маро ?
با چنین سرمایه کی در پیشگاه آری مرا؟
Гар ҳадиси ман ба қадари ҷурми ман хоҳӣ навишт
گر حدیث من به قدر جرم من خواهی نوشت
Ҳамчу рӯй нома бо рӯй сиёҳи ореи маро
همچو روی نامه با روی سیاه آری مرا
Бандагии гурзин нмт бошад ки кардам , Авҳадӣ
بندگی گرزین نمط باشد که کردم، اوحدی
Оҳ аз он соъат ки пеши тахти шоҳи ореи маро !
آه از آن ساعت که پیش تخت شاه آری مرا!