Нешикари он рӯзи дили зи банд бар орад

نیشکر آن روز دل ز بند بر آرد

Кӯ чу лабати пистае ба қанд бар орад

کو چو لبت پسته‌ای به قند بر آرد

Сайд чу он зулф чун каманд бибинад

صید چو آن زلف چون کمند ببیند

Пеш равад , сар ба он каманди برارد

پیش رود، سر به آن کمند برآرد

Бар чаману сабзаи офатии мрсодш

بر چمن و سبزه آفتی مرسادش

Боғ , ки сарвии чунин баланд бар орад

باغ، که سروی چنین بلند بر آرد

Пеши ман он хоки пари зи лаъл , ки рӯзӣ

پیش من آن خاک پر ز لعل، که روزی

Гирди худ аз наъли он саманд бар орад

گرد خود از نعل آن سمند بر آرد

Синаи сапанди ту гашту оташи савдо

سینه سپند تو گشت و آتش سودا

То ба куҷои буии ин сапанд бар орад ?

تا به کجا بوی این سپند بر آرد؟

Бар дили ришам , шабӣ ки дидаи бгрид

بر دل ریشم، شبی که دیده بگرید

Хати ту онро ба решханд бар орад

خط تو آن را به ریشخند بر آرد

Ҷони маро чун муҳаббат ту писандид

جان مرا چون محبت تو پسندید

Гар надаҳум , сар ба нописанди برارد

گر ندهم، سر به ناپسند برآرد

Бех ки дасти ғамат ба синаи фурӯи барад

بیخ که دست غمت به سینه فرو برد

Аз дили ман шохи пари газанд бар орад

از دل من شاخ پر گزند بر آرد

Авҳадӣ аз банд ҳар ду кун барояд

اوحدی از بند هر دو کون برآید

Гар дил ӯро лабати зи банди برارد

گر دل او را لبت ز بند برآرد