Сари дардам бар табиб осон набӯд

سر دردم بر طبیب آسان نبود

Гуфт : таби дорӣ , ғалат кард , он набӯд

گفت: تب داری، غلط کرد، آن نبود

Нӯш дору дод ва он судӣ надошт

نوش دارو داد و آن سودی نداشت

Гул шукр фармуд ва он дармон набӯд

گل شکر فرمود و آن درمان نبود

Бар табибами сӯзи дил пӯшида монад

بر طبیبم سوز دل پوشیده ماند

Варна ашк дидаам пинҳон набӯд

ورنه اشک دیده‌ام پنهان نبود

Ман бкўшидм ки : гӯям ҳоли хеш

من بکوشیدم که: گویم حال خویش

Дил ба дасту нутқ дар фармон набӯд

دل به دست و نطق در فرمان نبود

Ишқро ҳам ошиқӣ донад ки : чист ?

عشق را هم عاشقی داند که: چیست؟

Ишқ донистан чунин осон набӯд

عشق دانستن چنین آسان نبود

Аз далели ин дардро натавон шинохт

از دلیل این درد را نتوان شناخت

Дар китоби ин нуктаро бурҳон набӯд

در کتاب این نکته را برهان نبود

Гар чаҳ оҳами барда буд аз чеҳраи ранг

گر چه آهم برده بود از چهره رنگ

Ашки чашмами камтар аз борон набӯд

اشک چشمم کمتر از باران نبود

Ҷон ба ёд дӯст мерафт аз танам

جان به یاد دوست می‌رفت از تنم

Ин чунин ҷон доданӣ арзон набӯд

این چنین جان دادنی ارزان نبود

Аз фироқи андеша Эй мекард дил

از فراق اندیشه‌ای می‌کرد دل

Варна , биллоҳ , кам сухан дар ҷон набӯд

ورنه، بالله، کم سخن در جان نبود

эй ки гуфтӣ : чора медонам туро

ای که گفتی: چاره می‌دانم ترا

Авҳадӣ низ ин чунин нодон набӯд

اوحدی نیز این چنین نادان نبود

Чораи ман васл буд , аммо чаҳ суд ?

چارهٔ من وصل بود، اما چه سود؟

Кони ситамгар бар сар паймон набӯд

کان ستمگر بر سر پیمان نبود