Ғофил чарое ? ҷоно , зи дардам

غافل چرایی؟ جانا، ز دردم

Раҳмат кун охир бар рӯй зардам

رحمت کن آخر بر روی زردم

Хӯнам бирезӣ ҳар рӯз , чун ман

خونم بریزی هر روز، چون من

Дод аз ту хоҳам , гӯйӣ чаҳ кардам ?

داد از تو خواهم، گویی چه کردم؟

Дар доми ҳасанати ҷуз дам надидам

در دام حسنت جز دم ندیدم

Ваз хон ишқати ҷуз хӯн нахурдам

وز خوان عشقت جز خون نخوردم

Нақши ғамам чун бар дил навиштӣ

نقش غمم چون بر دل نوشتی

Ман номаи худ дар май навардам

من نامهٔ خود در می‌نوردم

Хоки насимати гирдам ба зорӣ

خاک نسیمت گردم به زاری

Бошад ки оради пеши ту гирдам

باشد که آرد پیش تو گردم

эй боди мишкӣн ,гар май туоне

ای باد مشکین، گر می‌توانی

Бӯе биовар зон боғи вирдам

بویی بیاور زان باغ وردم

То дида ман дид он санам ро

تا دیدهٔ من دید آن صنم را

Гар Авҳадиро , дидам на мардум

گر اوحدی را، دیدم نه مردم