Бисёр бад кардӣ вале некӯ саранҷомат кунам

بسیار بد کردی ولی نیکو سرانجامت کنم

Гар зини шароби сарфи ман як ҷуръа дар ҷомат кунам

گر زین شراب صرف من یک جرعه در جامت کنم

Шаб хез кардӣ номи худ , то субҳсозӣ шоми худ

شب‌خیز کردی نام خود، تا صبح سازی شام خود

Ҳар шоми созами субҳи ту , то дардӣ ошомат кунам

هر شام سازم صبح تو، تا دردی آشامت کنم

Дар хилват ар рое занӣ , то пои барҷоеи занӣ

در خلوت ار رایی زنی، تا پای برجایی زنی

Ҳам ман зи наздикони ту ҷосус бар бомат кунам

هم من ز نزدیکان تو جاسوس بر بامت کنم

Дар оби ман чун шери шӯ , то оташат камтар шавад

در آب من چون شیر شو، تا آتشت کمتر شود

Дар қавси ман чун тири шӯ , то тир ва баҳромат кунам

در قوس من چون تیر شو، تا تیر و بهرامت کنم

Бо онкӣ кардам ёварӣ , кардӣ фаровони доварӣ

با آنکه کردم یاوری، کردی فراوان داوری

Ҳар кардаро узроварӣ , эъзоз ва икромат кунам

هر کرده را عذر آوری، اعزاز و اکرامت کنم

Гар дар хури созами шӯй пинҳон бисозам кори ту

گر در خور سازم شوی پنهان بسازم کار تو

Вари лоиқи розами шӯии пӯшида пайғомат кунам

ور لایق رازم شوی پوشیده پیغامت کنم

Гуфтам : чаҳ бошад рои ту ? гуфтӣ : сару савдои ту

گفتم: چه باشد رای تو؟ گفتی: سر و سودای تو

Савдои басии пухтӣ вале бо пухтҳо хомат кунам

سودا بسی پختی ولی با پختها خامت کنم

Бори амонат май кашии вази бори он эмини вшӣ

بار امانت می‌کشی وز بار آن ایمن وشی

Тарсам ки натавонӣ адои рӯзӣ ки илзомат кунам

ترسم که نتوانی ادا روزی که الزامت کنم

Брхўиши бандии номи ман , гардӣ ба гирди доми ман

برخویش بندی نام من، گردی به گرد دام من

То халқ гуяд : хос шуд , ман шуҳра омат кунам

تا خلق گوید: خاص شد، من شهرهٔ عامت کنم

Рӯзӣ ки гӯйӣ : аз хатар , куллӣ раҳоӣ ёфтам

روزی که گویی: از خطر، کلی رهایی یافتم

Ман зон раҳоӣ ёфтан чун мурғ дар домат кунам

من زان رهایی یافتن چون مرغ در دامت کنم

Аз хештани бор дигар бояд ба зоидани туро

از خویشتن بار دگر باید به زاییدن ترا

Чун зода бошӣ ишқи худ чун шер дар комат кунам

چون زاده باشی عشق خود چون شیر در کامت کنم

Дар роҳати тани дидае иқболу бахти худ , вале

در راحت تن دیده‌ای اقبال و بخت خود، ولی

Рӯзии шӯии мқбл ки ман бехоб ва оромат кунам

روزی شوی مقبل که من بی‌خواب و آرامت کنم

Чун доғи ман бар рух задӣ зини пас яқин май дон ки ман

چون داغ من بر رخ زدی زین پس یقین می‌دان که من

Кундӣ кунӣ чӯбати занам , тундӣ кунӣ ромат кунам

کندی کنی چوبت زنم، تندی کنی رامت کنم

То кӣ дар обу гули шӯй ? вақтаст агар мқбли шӯй

تا کی در آب و گل شوی؟ وقتست اگر مقبل شوی

То чун ту яктои дили шӯй , ман Авҳадӣ науммат кунам

تا چون تو یکتا دل شوی، من اوحدی نامت کنم