Чашмами канор диҷла шуд , ҷузи ёд Бағдодам макун

چشمم کنار دجله شد، جز یاد بغدادم مکن

Чун ин ҳавас дорад дилам , аз дайгарӣ ёдам макун

چون این هوس دارد دلم، از دیگری یادم مکن

Бар ҷон ширинам бубахш , эй хусрави хубони чин

بر جان شیرینم ببخش، ای خسرو خوبان چین

Ошуфта бар кӯҳу камар монанди Фарҳодам макун

آشفته بر کوه و کمر مانند فرهادم مکن

Дар ҷӯшам аз савдои ту , обӣ бизан бар оташам

در جوشم از سودای تو،آبی بزن بر آتشم

Хомӯшам аз ғавғои ту , чун хок бар бодам макун

خاموشم از غوغای تو، چون خاک بر بادم مکن

Дар синаи ман май наад меҳри ту бунёд , эй парӣ

در سینهٔ من می‌نهد مهر تو بنیاد، ای پری

Аз кӣна бунёдам макун , бар сина бедодам макун

از کینه بنیادم مکن، بر سینه بیدادم مکن

Афтодани андари банди ту беҳтари зи озодии маро

افتادن اندر بند تو بهتر ز آزادی مرا

Чандон ки ман бошам , бета , зини банд озодам макун

چندان که من باشم، بتا، زین بند آزادم مکن

Гар сусти гирами аҳди ту , аз ҳиҷри худ доғами буна

گر سست گیرم عهد تو، از هجر خود داغم بنه

Вар сахт гӯям бо ғамат , аз васли худ шодам макун

ور سخت گویم با غمت، از وصل خود شادم مکن

Бозами забони Авҳадӣ , ҳар чанд пандӣ ме диҳад

بازم زبان اوحدی، هر چند پندی می‌دهد

Гар гӯш дорам сӯй ӯ , гӯшӣ ба фарёдам макун

گر گوش دارم سوی او، گوشی به فریادم مکن