эй марғзори ҷонҳо лаъли ту об дода

ای مرغزار جانها لعل تو آب داده

Вай таб кашида дилро зулфи ту тоб дода

وی تب کشیده دل را زلف تو تاب داده

Рӯят ба як латифаи маро сипари шикаста

رویت به یک لطیفه مه را سپر شکسته

Чашмат ба ним ғамзаи дилро ҷавоб дода

چشمت به نیم غمزه دل را جواب داده

Дилро лаби ту аз май тороҷ рӯҳ карда

دل را لب تو از می تاراج روح کرده

Ҷонро рухи ту аз хуии буи гулоб дода

جان را رخ تو از خوی بوی گلاب داده

Пеши руху ҷабинати боҷу хароҷ ҳар дам

پیش رخ و جبینت باج و خراج هر دم

Ҳам муштарӣ кашида , ҳам офтоб дода

هم مشتری کشیده، هم آفتاب داده

Бедор бо ту хоҳам икшб ки бодаи нӯшам

بیدار با تو خواهم یکشب که باده نوشم

Ваон мардум дигарро сари сӯй хоб дода

وان مردم دگر را سر سوی خواب داده

Чашми ман аз хаёлат ҳар сӯзанӣ ки баста

چشم من از خیالت هر سوزنی که بسته

Тӯфони гиряи онро яксар ба об дода

توفان گریه آن را یکسر به آب داده

Фардои магари уқубат кам бошад Авҳадӣ ро

فردا مگر عقوبت کم باشد اوحدی را

Имрӯзи ишқат ӯро чандин азоб дода

امروز عشقت او را چندین عذاب داده