Бо дгарӣ бар ғами ман ақди висоли баста Эй
با دگری بر غم من عقد وصال بستهای
Варна ба рӯй ман чаро дар ҳамаи соли бастае ?
ورنه به روی من چرا در همه سال بستهای؟
Грҳўси шикор дил нест туро ? зи баҳр чаҳ
گرهوس شکار دل نیست ترا؟ ز بهر چه
Зулф чу доми хешро донаи холи бастае ?
زلف چو دام خویش را دانهٔ خال بستهای؟
Оҳӯии чашми хешро зи абрӯии анбарин салб
آهوی چشم خویش را ز ابروی عنبرین سلب
Қавс сияҳ кашидае , тавқи ҳилоли баста Эй
قوس سیه کشیدهای، طوق هلال بستهای
Аз даҳани ту бӯсае доштами орзӯ , вале
از دهن تو بوسهای داشتم آرزو، ولی
Чун талабам ? ки бар лабами ҷои саволи баста Эй
چون طلبم؟ که بر لبم جای سؤال بستهای
Мурғи дили маро , дигар , то накунад ҳавои кас
مرغ دل مرا، دگر، تا نکند هوای کس
Дар қафаси ҳавоӣ худ кардау боли баста Эй
در قفس هوای خود کرده و بال بستهای
Дар ҳаваси хаёли ту хуфтанам орзӯ кунад
در هوس خیال تو خفتنم آرزو کند
Гар чаҳ ту хоби чашми ман худ ба хаёли баста Эй
گر چه تو خواب چشم من خود به خیال بستهای
Аз паии онкии Авҳадӣ даст бидорад аз рахт
از پی آنکه اوحدی دست بدارد از رخت
Пардаи нозу саркашии пеши ҷамоли баста Эй
پردهٔ ناز و سرکشی پیش جمال بستهای