Ёрб ! ту дӯш бо ки ба шодӣ нишастае ?

یارب! تو دوش با که به شادی نشسته‌ای؟

Комрўз беғам аз дар мо бози ҷуста Эй

کامروز بی‌غم از در ما باز جسته‌ای

Аз рӯй ишваи банди қаборо кушодаи боз

از روی عشوه بند قبا را گشاده باز

Вази роҳи шеваи тарафи калла бар шикаста Эй

وز راه شیوه طرف کله بر شکسته‌ای

Сим аз миёни ббрдаҳ ва дар кӣсаи рехта

سیم از میان ببرده و در کیسه ریخته

Зар дар камар кашида ва бар кӯҳи баста Эй

زر در کمر کشیده و بر کوه بسته‌ای

Имрӯзи гӯ : шукуфта машав ҳеҷ гул , ки ту

امروز گو: شکفته مشو هیچ گل، که تو

Сад гулбуни шукуфта ва сад лолаи даста Эй

صد گلبن شکفته و صد لاله دسته‌ای

Гул нақл нест бодаи буна , каз даҳону лаб

گل نقل نیست باده بنه، کز دهان و لب

Як хонаи шаҳду шукру уннобу писта Эй

یک خانه شهد و شکر و عناب و پسته‌ای

Бархезу шамъро бинишон , ё бҳли чунон

برخیز و شمع را بنشان، یا بهل چنان

То шамъ бинадат ки чунин хуш нишаста Эй

تا شمع بیندت که چنین خوش نشسته‌ای

Гар дайгарии зи ҳасрат ӯ ғусса мехӯрд

گر دیگری ز حسرت او غصه میخورد

эй Авҳадӣ , ту бории азин ғуссаи роста Эй

ای اوحدی، تو باری ازین غصه راسته‌ای