Кокули мишкӣни ниқоби чашму абрӯи сохтӣ

کاکل مشکین نقاب چشم و ابرو ساختی

Он камон пинҳон бидор , акнўнкаҳи тири андохтӣ

آن کمان پنهان بدار، اکنونکه تیر انداختی

Бар саманди фитнаи зини дилбарии бастӣ , вале

بر سمند فتنه زین دلبری بستی، ولی

Ҳамлаи аввали зи шухӣ бар сари мо тохтӣ

حملهٔ اول ز شوخی بر سر ما تاختی

Чун дили моро шикори зулф худ кардӣ , бирав

چون دل ما را شکار زلف خود کردی، برو

Кини чунин гӯйии набардӣ то ту чавгони бохтӣ

کین چنین گویی نبردی تا تو چوگان باختی

Мо бакор худ намепардохтем аз меҳри ту

ما بکار خود نمی‌پرداختیم از مهر تو

Охири он дилро чаро аз меҳр мо пардохтӣ ?

آخر آن دل را چرا از مهر ما پرداختی؟

Аз ҷаҳони ҷузи ранҷи ман чизеи нмихўоҳии магар

از جهان جز رنج من چیزی نمیخواهی مگر

Дар ҷаҳони мискинтар аз ман ҳечкас нашинохтӣ

در جهان مسکین‌تر از من هیچکس نشناختی

Гар ту бо ман душманӣ , чун аз миёни дӯстон

گر تو با من دشمنی، چون از میان دوستان

Мо сипар будем ҳар навбат ки тири андохтӣ ?

ما سپر بودیم هر نوبت که تیر انداختی؟

Чорҳо кардӣ ба дониш ҳар касеро пеши азин

چارها کردی به دانش هر کسی را پیش ازین

Аз барои Авҳадии худро чаҳ нодони сохтӣ !

از برای اوحدی خود را چه نادان ساختی!