Моро чу туоне ки зи худ давр фиристӣ

ما را چو توانی که ز خود دور فرستی

Ин низ туоне ки бмо нур фиристӣ

این نیز توانی که بما نور فرستی

Дар ваъдаи фардои ту ин сабр ки кардем

در وعدهٔ فردای تو این صبر که کردیم

Моро ту мабодо ки бар ҳур фиристӣ

ما را تو مبادا که بر حور فرستی

Бе миннати Мӯсои суханӣ чанд зи дидор

بی‌منت موسی سخنی چند ز دیدار

Банавис дар он лавҳ ки аз тавр фиристӣ

بنویس در آن لوح که از طور فرستی

Ҳар нома ки аз пеш ту омад ҳама шуд фош

هر نامه که از پیش تو آمد همه شد فاش

Зеро ки ту бо он даф ва тнбўр фиристӣ

زیرا که تو با آن دف و طنبور فرستی

Чун ман на ба худ бошаму хотир на ба сомон

چون من نه به خود باشم و خاطر نه به سامان

Расво шавад он низ ки мастур фиристӣ

رسوا شود آن نیز که مستور فرستی

Сари ҷумла ба тафсил ндонӣ ки бигӯям

سر جمله به تفصیل ندانی که بگویم

Пеши ман ар аврод чу дастур фиристӣ

پیش من ار اوراد چو دستور فرستی

Ғайр аз сухани васли ту бояд ки нагӯяд

غیر از سخن وصل تو باید که نگوید

Қосид ки ба пеши ман маҳҷӯр фиристӣ

قاصد که به پیش من مهجور فرستی

Бо рӯй ту кӯи фурсати гуфтор ? магари худ

با روی تو کو فرصت گفتار؟ مگر خود

Пайғому нишони худ аз он сур фиристӣ

پیغام و نشان خود از آن سور فرستی

Зини гулхан ва вайрона биринҷем , насимӣ

زین گلخن و ویرانه برنجیم، نسیمی

Вақтаст казон гулшан маъмур фиристӣ

وقتست کزان گلشن معمور فرستی

Ранҷур ту шуд Авҳадӣ , эй моҳ чаҳ бошад ?

رنجور تو شد اوحدی، ای ماه چه باشد؟

Гар шарбати он васл ба ранҷур фиристӣ

گر شربت آن وصل به رنجور فرستی