Туро май зебад аз хубони ғуруру нозу тани дорӣ

ترا می‌زیبد از خوبان غرور و ناز و تن داری

Ки анбар бар баёзи симу сунбул бар самани дорӣ

که عنبر بر بیاض سیم و سنبل بر سمن داری

Чу гуфтам : ошиқам , бар ту , шудӣ бар хӯни ман чира

چو گفتم: عاشقم، بر تو، شدی بر خون من چیره

Наме ранҷам кунун аз ту , ки ин шухии зи ман дорӣ

نمی‌رنجم کنون از تو،که این شوخی ز من داری

Дил ар ту хостӣ , додам дили маҷрӯҳу ҷон бар сар

دل ار تو خواستی، دادم دل مجروح و جان بر سر

Чу барадӣ бе сухани ҷонам , дигар бо ман сухани дорӣ ?

چو بردی بی‌سخن جانم، دگر با من سخن‌داری؟

Маро дар ҷома май ҷӯӣ , наёбӣ ҷузи хаёл аз ман

مرا در جامه می‌جویی، نیابی جز خیال از من

Чаҳ ҷои ҷома ? кини ҷои ту шаҳидон дар кафани дорӣ

چه جای جامه؟ کین جا تو شهیدان در کفن داری

Диловезӣу дилбандӣ , намедорам шикеб аз ту

دلاویزی و دلبندی،نمی‌دارم شکیب از تو

Ки болоӣ чу сарват ҳасту зулфӣ чун расани дорӣ

که بالایی چو سروت هست و زلفی چون رسن داری

Назири зулфи ҳиндӯии ту гар гӯям хато бошад

نظیر زلف هندوی تو گر گویم خطا باشد

Гуҳ аз шомаши саҳари хезад , гуҳ аз чинаши хутани дорӣ

گه از شامش سحر خیزد، گه از چینش ختن داری

Дарахтони чаманро пой нобӯсида нагузорам

درختان چمن را پای نابوسیده نگذارم

Ба ҳукми онкӣ гоҳе тугузорӣ дар чамани дорӣ

به حکم آنکه گاهی تو گذاری در چمن داری

Чу гул чокаст пероҳани басии касроу дили пурхӯн

چو گل چاکست پیراهن بسی کس را و دل پرخون

Аз он андом ҳамчун гул ки андари перҳани дорӣ

از آن اندام همچون گل که اندر پیرهن داری

Ба дашному ҷафо , ҷоно , маёзор Авҳадиро дил

به دشنام و جفا، جانا، میازار اوحدی را دل

Азон халқ халқ бигзор , чун ҳасани ҳасани дорӣ

ازان خلق خلق بگذار، چون حسن حسن داری