Ҳар ба умрӣ назд худ рӯзӣ ба меҳмонами барӣ

هر به عمری نزد خود روزی به مهمانم بری

Пардаи пеш рух бабандӣ , пас дар айвонами барӣ

پرده پیش رخ ببندی، پس در ایوانم بری

Худ нахоҳӣ ҳеҷ вақтам вар бихонӣ соъатӣ

خود نخواهی هیچ وقتم ور بخوانی ساعتی

Хӯни чашм ман бирезӣ , то ки бар хонам барӣ

خون چشم من بریزی، تا که بر خوانم بری

Дасти беруноварӣ аз парда , чун гӯйии сухан

دست بیرون آوری از پرده، چون گویی سخن

То биндозӣ зи пой онгаҳ ба дстонми барӣ

تا بیندازی ز پای آنگه به دستانم بری

Номи ман бадноми гӯйӣ , то миёни марду зан

نام من بدنام گویی، تا میان مرد و زن

Рози ман пайдо кунӣ , вонгоаҳи пинҳонами барӣ

راز من پیدا کنی، وانگاه پنهانم بری

Гар надонам роҳи бом , аз офтоб рӯй худ

گر ندانم راه بام، از آفتاب روی خود

Дар фиристӣ партав ва чун зарра дар бонами барӣ

در فرستی پرتو و چون ذره در بانم بری

Раҳи намое ҳар замон бо кеш ва қурбонам бидиҳ

ره نمایی هر زمان با کیش و قربانم بده

Чун ман андар даҳ шавам бекешу қурбонами барӣ

چون من اندر ده شوم بی‌کیش و قربانم بری

Нохалаф шуд номи ман , бас каз дукон бигурехтам

ناخلف شد نام من، بس کز دکان بگریختم

Ин замон судӣ надорадгар ба дуконами барӣ

این زمان سودی ندارد گر به دکانم بری

Чун амонатҳо ки додӣ гум шуд андари дасти ман

چون امانت‌ها که دادی گم شد اندر دست من

Муфлисӣ бар дасти гирам , то ба зиндонами барӣ

مفلسی بر دست گیرم، تا به زندانم بری

Гар ба қозӣ мебаранд онро ки мастӣ ме кунад

گر به قاضی می‌برند آنرا که مستی می‌کند

Ман харобӣ мекунам , то пеши султонами барӣ

من خرابی می‌کنم، تا پیش سلطانم بری

Чун ба ҳамроҳӣ қабулам кардӣ , ар сар ме равад

چون به همراهی قبولم کردی، ار سر می‌رود

Дастат аз домон надорам , то ба поёнами барӣ

دستت از دامان ندارم، تا به پایانم بری

Авҳадирогар диҳии дам , ё барии дил , ҳокимӣ

اوحدی را گر دهی دم، یا بری دل، حاکمی

Ман чунин нодони ним , кинами диҳӣ , онам барӣ

من چنین نادان نیم، کینم دهی، آنم بری