Бар ман наме нишинии нафасӣ ба длнўозӣ

بر من نمی‌نشینی نفسی به دلنوازی

Биншин дамӣ , ки хӯн шуд дили ман зи чора созӣ

بنشین دمی، که خون شد دل من ز چاره سازی

Ҳамаи сар бар остони ту ниҳодаем , то худ

همه سر بر آستان تو نهاده‌ایم، تا خود

Ту рух ки бар фурӯзӣу сар ки бар фарозӣ ?

تو رخ که بر فروزی و سر که بر فرازی؟

Миннат , эй камар , чаҳ гӯй ? ки бар он миёни лоғар

منت، ای کمر، چه گوی؟ که بر آن میان لاغر

Чаҳ латиф май намое ! чаҳ шигарф май брозӣ !

چه لطیف می‌نمایی! چه شگرف می‌برازی!

Ғарази ту куштани мост ва гарна аз чаҳ маънӣ

غرض تو کشتن ماست و گرنه از چه معنی

Рухи хуб май нигорӣ ? сари зулф май тарозӣ ?

رخ خوب می‌نگاری؟ سر زلف می‌ترازی؟

Чу равад зи бӯсаи ту суханӣ , сухан нагӯям

چو رود ز بوسهٔ تو سخنی، سخن نگویم

Ки ҳадиси танг дастон набӯд чунон намозӣ

که حدیث تنگ دستان نبود چنان نمازی

Ҷигари ман мусулмон бихӯрӣ бидон таваққуъ

جگر من مسلمان بخوری بدان توقع

Ки шавад ба куштани ман дили кофари ту ғозӣ

که شود به کشتن من دل کافر تو غازی

Дил ман бсухт зулфи ту , гумон набарда будам

دل من بسوخت زلف تو، گمان نبرده بودم

Ки ҳадиси моу зулф ту кашад бад-ӣни дарозӣ !

که حدیث ما و زلف تو کشد بدین درازی!

Ман азин балоу меҳнат , на шигифт агар бинолам

من ازین بلا و محنت، نه شگفت اگر بنالم

Ту бидон ҷамолу хӯбӣ чаҳ кунӣ ? агар нанозӣ

تو بدان جمال و خوبی چه کنی؟ اگر ننازی

Макунед айби чандин , агараш нигоҳ кардам

مکنید عیب چندین، اگرش نگاه کردم

Ки азу наме шикебам , ман бедили ниёзӣ

که ازو نمی‌شکیبم،من بیدل نیازی

Шудан аз паии латифон ва ба худ нигоҳ кардан

شدن از پی لطیفان و به خود نگاه کردن

На нишон ошиқонаст ва на расми ъшқбозӣ

نه نشان عاشقانست و نه رسم عشقبازی

Ба куҷо барам шикоят ? бкаҳ гӯям ин ҳикоят ?

به کجا برم شکایت؟ بکه گویم این حکایت؟

Ки ту шамъи ҷамъ ва онгаҳ дили Авҳадии гудозӣ

که تو شمع جمع و آنگه دل اوحدی گدازی