Ҷаҳд бикун то ки ба ҷое рисӣ

جهد بکن تا که به جایی رسی

Дард бикаш , то ба давоеи рисӣ

درد بکش، تا به دوایی رسی

Бар сари он кӯчаи басии бргҳост

بر سر آن کوچه بسی برگهاست

Хез ва бирав , то ба навоеи рисӣ

خیز و برو، تا به نوایی رسی

Перҳанӣ чок накардӣ ба ишқ

پیرهنی چاک نکردی به عشق

Кӣ з бар ӯ ба қабоеи рисӣ ?

کی ز بر او به قبایی رسی؟

То нашӯй фориғу якто , куҷо

تا نشوی فارغ و یکتا، کجا

Аз сари он зулфи бетаеи рисӣ ?

از سر آن زلف بتایی رسی؟

Бас ки ба бӯсии ту заминаши зи давр

بس که به بوسی تو زمینش ز دور

То ки ба бӯсидани поеи рисӣ

تا که به بوسیدن پایی رسی

Гар ту даройии зи паии корвон

گر تو درآیی ز پی کاروان

Зуд ба овоз дарое рисӣ

زود به آواز درایی رسی

Аз сафи дил давр машав , зонка ту

از صف دل دور مشو، زانکه تو

Ҳам зи дили худ ба сафойии рисӣ

هم ز دل خود به صفایی رسی

эй ки ба махлуқи чунин ғарра Эй

ای که به مخلوق چنین غره‌ای

Худ чаҳ кунӣ ? гурбаи худои рисӣ

خود چه کنی؟ گربه خدایی رسی

Хоҷаи туро чун зи ғуломони шимурд

خواجه ترا چون ز غلامان شمرد

Гар нгризӣ ба баҳои рисӣ

گر نگریزی به بهایی رسی

Юсуфи худро битавонӣ рабӯд

یوسف خود را بتوانی ربود

Гар ба чунин гурги рибои рисӣ

گر به چنین گرگ‌ربایی رسی

Аўҳдё , сояи зи мо брмгир

اوحدیا، سایه ز ما برمگیر

Гар ба чунин зилли ҳумоеи рисӣ

گر به چنین ظل همایی رسی