Рӯзаи доронро ҳилоли ид абрӯӣ шумост

روزه‌داران را هلال عید ابروی شماست

Шаб нишинонро чароғ аз партав рӯй шумост

شب نشینان را چراغ از پرتو روی شماست

Моҳи зангии нисбати рӯмии рухи шоҳии насаб

ماه زنگی نسبت رومی رخ شاهی نسب

Бандаи он чашми тарку зулф ҳиндӯӣ шумост

بنده آن چشم ترک و زلف هندوی شماست

Машки чиниро зи ғайрат бар намеояд нафас

مشک چینی را ز غیرت بر نمی‌آید نفس

Зон дами анбар , ки дар доми ду гесуӣ шумост ?

زان دم عنبر، که در دام دو گیسوی شماست؟

Ин ки меояд дам субҳаст ё боди хутан ?

این که می‌آید دم صبحست یا باد ختن؟

ё насими равзаи фирдавс ? ё буи шумост ?

یا نسیم روضهٔ فردوس؟ یا بوی شماست؟

Аз биҳишт ар шоҳидии хезад шумо хоҳед буд

از بهشت ار شاهدی خیزد شما خواهید بود

Дар ҷаҳон ар ҷаннатӣ бошад сар кӯй шумост

در جهان ار جنتی باشد سر کوی شماست

Сӯхтем аз меҳратон , ҳам соя эй май аФгнид

سوختیم از مهرتان، هم سایه‌ای می‌افگنید

Кндрини ҳамсояи майли хотирӣ сӯй шумост

کندرین همسایه میل خاطری سوی شماست

Ҳоли меҳнатҳои ман муҳтоҷ пурсидан набӯд

حال محنتهای من محتاج پرسیدن نبود

Меҳнати моро , ки хоҳад бӯдан , аз хуй шумост

محنت ما را، که خواهد بودن، از خوی شماست

То зи дасти он сари зулф чу чавгон захм хӯрд

تا ز دست آن سر زلف چو چوگان زخم خورد

Ин дили ошуфтаи саргардони тароз гӯй шумост

این دل آشفته سرگردان تراز گوی شماست

Бар ду рӯем солу маи ин ашки хӯн рафтани равон

بر دو رویم سال و مه این اشک خون رفتن روان

Аз ду рӯе кардан дилҳои чун рӯй шумост

از دو رویی کردن دلهای چون روی شماست

Гар кашидам дар канор , аз лоғарӣ натавон шинохт

گر کشیدم در کنار، از لاغری نتوان شناخت

Кини тани борӣки ман , ё ҳалқа мӯӣ шумост

کین تن باریک من، یا حلقهٔ موی شماست

Авҳадиро дили з санг андоз даврӣ хаста шуд

اوحدی را دل ز سنگ انداز دوری خسته شد

Боз пурседаш , ки он мискин дуъогӯӣ шумост

باز پرسیدش، که آن مسکین دعاگوی شماست