Моро ба сарои васли хеши ореи ту

ما را به سرای وصل خویش آری تو

Бар мо зи лаби лаъли шукри бории ту

بر ما ز لب لعل شکر باری تو

Пас пардаи з рӯй хеш бурдорӣ ту

پس پرده ز روی خویش برداری تو

Ошиқ нишуем , пас чаҳ пиндории ту ?

عاشق نشویم، پس چه پنداری تو؟