Зулфи ту , ки сад синаи зи дил холӣ кард

زلف تو، که صد سینه ز دل خالی کرد

Бар қомат ҳамчун улфат долӣ кард

بر قامت همچون الفت دالی کرد

Гуфтам : кишмиш бабанд , мутаворӣ шуд

گفتم: کشمش ببند، متواری شد

Сар дар камарати ниҳод ва ки молӣ кард

سر در کمرت نهاد و که مالی کرد