Дар боғ шудӣ , сарви сар афшонӣ кард

در باغ شدی، سرو سر افشانی کرد

Сунбули зи насими ту парешоне кард

سنبل ز نسیم تو پریشانی کرد

Гул рӯй туро бидид , чун саҷда накард

گل روی ترا بدید، چون سجده نکرد

Мардум ҳама гуфтанд : ба пешонӣ кард

مردم همه گفتند: به پیشانی کرد