Гули коби сафо бар рух маҳваш зада буд

گل کاب صفا بر رخ مهوش زده بود

Дидам ки дарави замона оташ зада буд

دیدم که درو زمانه آتش زده بود

Гуфтам ки : дарав чаро задӣ оташ ? гуфт :

گفتم که: درو چرا زدی آتش؟ گفت:

Як рӯз бар мо нафасӣ хуш зада буд

یک روز بر ما نفسی خوش زده بود