Ҳаваси каъба ва он манзил ва онҷост маро

هوس کعبه و آن منزل و آن جاست مرا

Орзӯии ҳарами Маккау бтҳости маро

آرزوی حرم مکه و بطحاست مرا

Дар дил оҳанг ҳиҷозасту зиҳии ёрии бахт

در دل آهنگ حجازست و زهی یاریِ بخت

Гар як оҳанги дарин парда шавад рости маро

گر یک آهنگ درین پرده شود راست مرا

Серум аз доираи сабр бурун хоҳад шуд

سرم از دایرهٔ صبر، برون خواهد شد

Шояд ар бугсалами ин банд ки дар пост маро

شاید ار بگسلم این بند که در پاست مرا

Аз хаёли ҳаҷари асвад ва бӯсидан ӯ

از خیال حجر اسود و بوسیدن او

Оби замзами ҳама дар айн сувидост маро

آب زمزم همه در عین سُوَید است مرا

Дили ман равшан аз онаст ки аз равзани фикр

دل من روشن از آن‌ست که از روزن فکر

Реги он бодия дар дида биност маро

ریگ آن بادیه در دیدهٔ بیناست مرا

Бар сар оташ сӯзанда нишинам ҳрдм

بر سر آتش سوزنده نشینم هر دَم

Аз ҳавои дили ошуфта ки бархест маро

از هوای دل آشفته که برخاست مرا

Дилам аз ҳалқаи он хонаи мабодои маҳрӯм

دلم از حلقهٔ آن خانه مبادا محروم

Каз ҷаҳон нест ҷузин мартабаи дархости маро

کز جهان نیست جُزین مرتبه درخواست مرا

Умр бигузашт , зи тақсири ҳазар бояд кард

عمر بگذشت، ز تقصیر حذر باید کرد

Ба дар каъбаи исломи гузар бояд кард

به در کعبهٔ اسلام گذر باید کرد

Ногузираст дар он бодия аз хушки лабӣ

ناگزیرست در آن بادیه از خشک‌لبی

Такя бар гиряи ин дидатар бояд кард

تکیه بر گریهٔ این دیدهٔ‌ تر باید کرد

Гирди Ригӣ ки аз он зери қадамҳо резад

گَرد ریگی که از آن زیر قدم‌ها ریزد

Серумаи вораши ҳама дар дидаи сар бояд кард

سرمه‌وارش همه در دیدهٔ سر باید کرد

Обу нону шутуру роҳила ташвиш диласт

آب و نان و شتر و راحله، تشویش دل‌ست

Хӯрд он марҳала аз хӯни ҷигар бояд кард

خوردِ آن مرحله از خون جگر باید کرد

Рӯй чун дар сафар каъба кунанд аҳли сулӯк

روی چون در سفر کعبه کنند اهل سلوک

Аз худ ва ҳастӣ худ ҷумлаи сафар бояд кард

از خود و هستی خود، جمله سفر باید کرد

Сар тарошидану эҳром гирифтан саҳласт

سر تراشیدن و احرام گرفتن سهل‌ست

Аз сари ин нихвати беҳудаи бадар бояд кард

از سر، این نخوتِ بیهوده به در باید کرد

Шарҳи эҳрому вуқуфу сифати Ромӣу тавоф

شرح احرام و وقوف و صفت رمی و طوّاف

Бо дили хеш ба тақрир дигар бояд кард

با دل خویش، به تقریر، دگر باید کرد

Ёрб , имсол бидон рукн ва мақомам бирасон

یا رب! امسال بدان رکن و مقامم برسان

Коми ман дидан каъбааст ва ба комам бирасон

کام من دیدن کعبه است و به کامم برسان

Давлати васли ту ҳарчанд ки хосаст , дамӣ

دولت وصل تو هر چند که خاص‌ست، دمی

Оми гардон ва бидон давлат омам бирасон

عام گردان و بدان دولت عامم برسان

Ҷуз ба коми мададу Авн ту натавон омад

جز به کامِ مدد و عون تو نتوان آمد

Роҳи ишқи ту , бидон қӯт ва комам бирасон

راه عشق تو، بدان قوت و کامم برسان

Сабрам аз пой даромад , ту маро даст бигир

صبرم از پای درآمد، تو مرا دست بگیر

Ба сари турбати ин садр ҳмомм бирасон

به سر تربت این صدرِ همامم برسان

Чун ҳилол ар бипасандӣ ки бимонами ноқис

چون هلال ار بپسندی که بمانم ناقص

Ба ҷамоли рухи он бадар тамомам бирасон

به جمال رخ آن بدرِ تمامم برسان

Ҳиндӯии он дирам , ар хоҷа ҷавозӣ бидиҳад

هندوی آن درم، ار خواجه جوازی بدهد

Субҳ берун бирав рӯзаст ба шмомм бирасон

صبح! بیرون برو، روزست، به شامم برسان

Гар бидон равзаи гузорат буд , эй боди сабо

گر بدان روضه گذارت بود، ای باد صبا!

Арза кун аҷзу замини бӯс ва саломам бирасон

عرضه کن عجز و زمین‌بوس و سلامم برسان

эй рахти қиблаи аҳрори бгрдонидаҳ

ای رُخت قبلهٔ احرار بگردانیده!

Ширкро гирди ҷаҳони хори бгрдонидаҳ

شرک را گرد جهان خوار بگردانیده

Сиккаи шаръи турои қӯти ин дайни дуруст

سکهٔ شرع تو را قوت این دینِ درست

Баҳри иқлӣм чу динори бгрдонидаҳ

به هر اقلیم چو دینار بگردانیده

Кофарони ҷумлаи зи шавқи сари зулфи ту камар

کافران جمله ز شوق سر زلف تو کمر

Дар миёни бастау зуннори бгрдонидаҳ

در میان بسته و زنار بگردانیده

Рӯзи ҳиҷрат ба луоби даҳанаши хасми туро

روز هجرت به لعاب دهنش خصم تو را

Анкабутии з дар ғори бгрдонидаҳ

عنکبوتی ز در غار بگردانیده

Сари ишқати дили ушшоқ ба даст оварда

سِر عشقت، دل عشاق به دست آورده

Дасти қаҳрати сари ағёри бгрдонидаҳ

دستِ قهرت، سر اغیار بگردانیده

Шавқи дидори ту дулоби фалакро ҳар шаб

شوق دیدار تو دولاب فلک را هر شب

зи оби ин дидаи бедори бгрдонидаҳ

زآب این دیدهٔ بیدار بگردانیده

Тӯҳфаро ҳар саҳарии боди сабо аз сари лутф

تحفه را هر سحری باد صبا از سر لطف

Буии зулфи ту ба гулзори бгрдонидаҳ

بوی زلف تو به گلزار بگردانیده

Буии машк аз сари зулфи ту ба чин овараданд

بوی مشک از سر زلف تو به چین آوردند

Бут прессатон хто рӯй ба дайн овараданд

بت‌پرستانِ ختا روی به دین آوردند

Он арӯсаст камолат ки сари ангуштон

آن عروس‌ست کمالت که سر انگشتان

Дар қамари всмти нуқсон мубин овараданд

در قمر وصمتِ نقصان مبین آوردند

Лашкари турраи ҳиндӯии ту бар аҳли хто

لشکر طرهٔ هندوی تو بر اهل ختا

эй басои субҳ ки аз шом камӣн овараданд

ای بسا صبح که از شام کمین آوردند

То ҳадис ту намӯд аҳли маъониро рӯй

تا حدیث تو نمود اهل معانی را روی

Рахна дар қимати дарҳои смин овараданд

رخنه در قیمت دُرهای ثمین آوردند

Дилашони сахту сияҳ чун ҳҷросўд буд

دلشان سخت و سیه چون حجر اسود بود

Мардуми Макка , ки дар меҳри ту кин овараданд

مردم مکه، که در مهر تو کین آوردند

Хуфтаи ишқи ту ҳар рӯз фузун хоҳад шуд

خفتهٔ عشق تو هر روز فزون خواهد شد

Худ чунинаст , нагӯям ки : чунин овараданд

خود چنین‌ست، نگویم که: «چنین آوردند»

Барқи дил гарм шуд аз ғайрат ва бигирист чу абр

برق دل، گرم شد از غیرت و بگریست چو ابر

Андари он шаб ки яроқи ту ба зин овараданд

اندر آن شب که یراق تو به زین آوردند

Он шаб аз ҳар чаҳ ба зери фалак моҳ бимонад

آن شب از هر چه به زیر فلک ماه بماند

Ҷузи ту чизе нашунидем ки огоҳ бимонад

جز تو چیزی نشنیدیم که آگاه بماند

Ҷбриил арча дар он шаби зи рафиқони ту буд

جبرئیل ار چه در آن شب ز رفیقان تو بود

Ҳосил онаст ки дар нимаи он роҳ бимонад

حاصل آن‌ست که در نیمهٔ آن راه بماند

Чун барроқ ту бидид оташи барқи азимат

چون بُراق تو بدید آتش برق عظمت

Гашти ҳайрон ва дар он охир бекоҳ бимонад

گشت حیران و در آن آخُر بی‌کاه بماند

Дошт ҳар рқъаҳи вуҷӯди ту зи касрати рахтӣ

داشت هر رقعه وجود تو ز کثرت رختی

Рахти он рқъаҳ чу пардохта шуд шоҳ бимонад

رخت آن رقعه چو پرداخته شد شاه بماند

Оташӣ дар шаҷар ахзар ҳастӣ афтод

آتشی در شجر اخضر هستی افتاد

Чун шаҷари сӯхта шуда « ании анооллаҳ » бимонад

چون شجر سوخته شده «انی انا الله» بماند

Субҳ бо он нафаси сард чу дайр огаҳ шуд

صبح با آن نفس سرد چو دیر آگه شد

Аз шаби васли ту бо гиря ва бо оҳ бимонад

از شب وصل تو با گریه و با آه بماند

Дӣданиҳо ҳама дидӣ ва бигуфтӣ ба ҳама

دیدنی‌ها همه دیدی و بگفتی به همه

Ҳар ки бовар накунад қавли ту дар чоҳ бимонад

هر که باور نکند، قول تو، در چاه بماند

Сари зи баради Яман , эй барқ ӣмон , беруни ор

سر ز بُردِ یمن، ای برق یمان! بیرون آر

Дили кӯтаҳи назаронро зи гумони беруни ор

دلِ کوته نظران را ز گمان بیرون آر

Илми сидқ ба айвон фалакҳо баркаш

عَلمِ صدق به ایوان فلک‌ها برکش

Лашкари шаръ ба саҳрои ҷаҳони беруни ор

لشکر شرع به صحرای جهان بیرون آر

Хори дарёии дили мо зи фироқи рухи тест

خار دریای دل ما ز فراق رخ توست

Дастае гули з дар равзаи ҷони беруни ор

دسته‌ای گل ز در روضهٔ جان بیرون آر

Ҳар нишоне ки ту дории ҳамаи дидем , кунун

هر نشانی که تو داری همه دیدیم، کنون

зи пас пардаи рухи фитнаи нишони беруни ор

ز پس پرده رخِ فتنه‌نشان بیرون آر

Бесуханҳои ту қалби дили мо зар нашавад

بی سخن‌های تو قلبِ دلِ ما زر نشود

Кимиёии сухан аз дарҷи даҳони беруни ор

کیمیای سخن از دُرج دهان بیرون آر

Бидъат аз ҳар тарафии сар ба миёни барад , дигар

بدعت از هر طرفی سر به میان بُرد، دگر

Теғи эъҷози набуввати зи миёни беруни ор

تیغ اعجاز نبوّت ز میان بیرون آر

Мо зи кирдори бади хеши зи ҷон дар хатарем

ما ز کردار بد خویش ز جان در خطریم

Ин хатар бингар ва он хати амони беруни ор

این خطر بنگر و آن خط امان بیرون آر