Хотири поки сокинони қубӯр
خاطر پاک ساکنان قبور
« рӯҳи аллоҳи рўҳҳми болнўр »
« روح الله روحهم بالنور »
Ҳама пардохтанд пеш аз ман
همه پرداختند پیش از من
Андарин боби назм беш аз ман
اندرین باب نظم بیش از من
Чаҳ нависад касе бидон покӣ ?
چه نویسد کسی بدان پاکی ؟
Вонгаҳе нокасе чу ман хокӣ ?
وانگهی ناکسی چو من خاکی ؟
Лекини арвоҳи зиндаи эшон
لیکن ارواح زندهٔ ایشان
Дода неру ба бандаи эшон
داده نیرو به بندهٔ ایشان
Агараш қатраи ист дар кӯза
اگرش قطرهایست در کوزه
Ҳам аз он бҳрҳост дар юза
هم از آن بحرهاست در یوزه
Рӯҳи эшон маро чу муҳаррам дошт
روح ایشان مرا چو محرم داشت
Ҳеҷ маҳрӯмам аз карам нагузошт
هیچ محرومم از کرم نگذاشت
Ба адаб дидаам ибораташон
به ادب دیدهام عبارتشان
Нашудам беадаб ба ғораташон
نشدم بیادب به غارتشان
Дилами мо зи хотири фусурдаи худ
دلم ما ز خاطر فسردهٔ خود
Чунки хурсанд шуд ба хурдаи худ
چونکه خرسند شد به خردهٔ خود
Гирди визру пай вабол нагашт
گرد وزر و پی وبال نگشت
Дар сухан бар касе аёл нагашт
در سخن بر کسی عیال نگشت
Лоҷарам ёфт беш аз андоза
لاجرم یافت بیش از اندازه
Файз бар файзу тоза бар тоза
فیض بر فیض و تازه بر تازه
Гар нагӯям ки : заҳр ё қандаст
گر نگویم که: زهر یا قندست
Донад он каш дилӣ хирадмандаст
داند آن کش دلی خردمندست
Тӯҳфа ҳоӣаст кун факонеи ин
تحفههاییست کن فکانی این
Физҳоиисти осмонии ин
فیضهاییست آسمانی این
Сиқтӣ нест андарин гуфта
سقطی نیست اندرین گفته
Ақд дарӣаст пари баҳои суфта
عقد دریست پر بها سفته
Ганҷи маънисти инки пошидм
گنج معنیست اینکه پاشیدم
На китобӣ ки бар трошидм
نه کتابی که بر تراشیدم
Чун з таърих барграфтам фол
چون ز تاریخ برگرفتم فال
Ҳафтсад рафта буд ва сӣ всаҳи сол
هفتصد رفته بود و سیوسه سال
Ки ман ин номаи ҳумоюни фар
که من این نامهٔ همایونفر
Ақд кардам ба номи ин сарвар
عقد کردم به نام این سرور
Чун ба солӣ тамом шуд бадараш
چون به سالی تمام شد بدرش
Хатм кардам ба лайлаи алқдраш
ختم کردم به لیلة القدرش
Шаб ӯ қадари боду рӯзаши ид
شب او قدر باد و روزش عید
Чашми бадхоҳ аз онкмоли баъӣд
چشم بدخواه از آنکمال بعید