эй шабу рӯзи олам аз ту бисоз
ای شب و روز عالم از تو بساز
Шабу рӯзӣ ба кори мо пардоз
شب و روزی به کار ما پرداز
Шаби нигоҳии дарин маъонӣ кун
شب نگاهی درین معانی کن
Рӯзи Лутфии чунонкӣ доне кун
روز لطفی چنانکه دانی کن
Ҳбзо аз чунон дили афрӯзӣ !
حبذا از چنان دل افروزی !
Иттифоқи чунин шабу рӯзӣ
اتفاق چنین شب و روزی
Соҳбо , дар шаби саодати хоб
صاحبا، در شب سعادت خواب
Макуну рӯзи некро дарёб
مکن و روز نیک را دریاب
Ки вуҷӯдат ба ҷӯади фарбеҳи бод
که وجودت به جود فربه باد
Рӯзат аз рӯзу шаби зи шаб ба бод
روزت از روز و شب ز شب به باد
Тӯҳфаи кини муфлис фақир оварад
تحفه کین مفلس فقیر آورد
Дарпазир , арча бас ҳақир оварад
در پذیر، ارچه بس حقیر آورد
Ту ки бар фарқи осмони тоҷӣ
تو که بر فرق آسمان تاجی
Ба матоъи замин чаҳ муҳтоҷӣ ?
به متاع زمین چه محتاجی ؟
Гар улӯмаст дар навиштаи тест
گر علومست در نوشتهٔ تست
Вар сулӯкаст сари гузаштаи тест
ور سلوکست سر گذشتهٔ تست
На бидон оўрндти инҳо пеш
نه بدان آورندت اینها پیش
Ки шавад донишат ба инҳо беш
که شود دانشت به اینها بیش
Сухан аз хонданат ба ком расад
سخن از خواندنت به کام رسد
Чун ба ном ту шуд ба ном расад
چون به نام تو شد به نام رسد
Комилиро ки бенгарӣ аз давр
کاملی را که بنگری از دور
Гарчи хомл буд , шавад машҳур
گرچه خامل بود، شود مشهور
Савти сяти ту дар ҷаҳонгирӣ
صوت صیت تو در جهانگیری
Бар садоӣ фалак кунад мерай
بر صدای فلک کند میری
Қайди иқбол дар сари қаламат
قید اقبال در سر قلمت
Маркази фатҳи сояи илмат
مرکز فتح سایهٔ علمت
Мастии хоҷагони ҳамномат
مستی خواجگان همنامت
Дар ду гетии зи ҷуръаи ҷомат
در دو گیتی ز جرعهٔ جامت
Бар ту хӯрдӣ азин ҷҳондорӣ
بر تو خوردی ازین جهانداری
Ки бузургии зи осмони дорӣ
که بزرگی ز آسمان داری
Бдъо хостаст шоҳи туро
بدعا خواستست شاه ترا
Зон пурситади ҳамеи сипоҳи туро
زان پرستد همی سپاه ترا
Бо ту ҳамроҳ кардаанд аз ғайб
با تو همراه کردهاند از غیب
Сарварӣ , чун каф кулем аз ҷайб
سروری، چون کف کلیم از جیب
эй ҳамаи ноз ва нӯшҳо бтўи хуш
ای همه ناز و نوشها بتو خوش
Нози мо низ вақтҳо мекаш
ناز ما نیز وقتها میکش
Турфа бошад чу мӯӣ бар дебо
طرفه باشد چو موی بر دیبا
Ноз кардани з рӯй нозебо
ناز کردن ز روی نازیبا
Ман дарин солҳо ки бе тӯша
من درین سالها که بی توشه
Карда будам зоин ва он гӯша
کرده بودم زاین و آن گوشه
Арғунуни ғамат навохта ам
ارغنون غمت نواختهام
Бдъои ту сар Фрохтаҳ ам
بدعای تو سر فراختهام
Хонапарвар з соя гуяду нур
خانه پرور ز سایه گوید و نور
Ъошқонро чаҳ ғайбат ва чаҳ ҳузур ?
عاشقانرا چه غیبت و چه حضور؟
Мардуми ин ҷаҳону марди туе
مردم این جهان و مرد تویی
Нӯши доруии аҳли дарди туе
نوش داروی اهل درد تویی
Он мубин кам сиррӣаст ё поиист ?
آن مبین کم سریست یا پاییست؟
Бишинав кини сухани ҳам аз ҷоеаст
بشنو کین سخن هم از جاییست
Гар қабули аўФтди рҳинму шод
گر قبول اوفتد رهینم و شاد
Вагараш рад кунӣ , бақои ту бод
و گرش رد کنی، بقای تو باد
На ки ҳар муҳрае гуҳар бошад
نه که هر مهرهای گهر باشد
Кори дарвеши мо ҳзр бошад
کار درویش ما حضر باشد
Чашм кардӣ биравӣ ҳаркаси боз
چشم کردی بروی هرکس باز
Назарии ҳам бад-ӣн ғариб андоз
نظری هم بدین غریب انداز
Ман чгўим : чаҳ кун ? ту майдонӣ
من چگویم : چه کن؟ تو میدانی
Мададам кун баҳр чаҳ битавонӣ
مددم کن بهر چه بتوانی
Назарӣ кун ба ҳоли ман зин ба
نظری کن به حال من زین به
Зонка ман ҳам раиятам дар даҳ
زانکه من هم رعیتم در ده
Даҳ нишинӣ чаҳ дег ҷӯшанд ?
ده نشینی چه دیگ جوشاند ؟
Ҷомаи мадҳ дар ки пӯшоанд ?
جامهٔ مدح در که پوشاند ؟
Ин чунин фазлу халқ бояду хуй
این چنین فضل و خلق باید و خوی
То тавон бохт дар маъонии гӯй
تا توان باخت در معانی گوی
Аз ту гирад сухани фурӯғ чу шамъ
از تو گیرد سخن فروغ چو شمع
Ки бар тести кули маънии ҷамъ
که بر تست کل معنی جمع
Мисри ҷомеъи туе маъонӣ ро
مصر جامع تویی معانی را
Подшоҳӣу паҳливонӣ ро
پادشاهی و پهلوانی را
Ҳркҷои ин чунин камолӣ ҳаст
هرکجا این چنین کمالی هست
Нутқро андрў маҷолӣ ҳаст
نطق را اندرو مجالی هست
То кунунам набӯдаи мамдуҳӣ
تا کنونم نبوده ممدوحی
Оби тӯфони озро наваҳй
آب توفان آز را نوحی
Чун расед ин сафина бар ҷўдӣ
چون رسید این سفینه بر جودی
Арза уфтад ба лаҳни Довӯдӣ
عرضه افتد به لحن داودی
Дар збўри сухани муноҷотам
در زبور سخن مناجاتم
Муштамил бар фунуни ҳоҷотам
مشتمل بر فنون حاجاتم
Бинавозам ба қадару андоза
بنوازم به قدر و اندازه
То бурун оварамтару тоза
تا برون آورم تر و تازه
Аз наварди сухани нсиҷӣ чанд
از نورد سخن نسیجی چند
Вази расадгоҳи фазли зиҷӣ чанд
وز رصدگاه فضل زیجی چند
Гарчи аз сирати ҳунари пӯшӣ
گرچه از سیرت هنر پوشی
Тан фурӯ додаам ба хомӯшӣ
تن فرو دادهام به خاموشی
Дигар андар хурӯшам овараданд
دگر اندر خروشم آوردند
Ҳамчуи дарё ба ҷӯшам овараданд
همچو دریا به جوشم آوردند
Сухани Авҳадӣ , ки майдонӣ
سخن اوحدی، که میدانی
Андарин рӯзгори арзонӣ
اندرین روزگار ارزانی
Кам ба девон баранд монандаш
کم به دیوان برند مانندش
Вар мудавван шавад , бхўонндш
ور مدون شود، بخوانندش
Ҳар магаси ангабин чаҳ донад кард ?
هر مگس انگبین چه داند کرد؟
Ҷузи магас ангабин тавонад хӯрд ?
جز مگس انگبین تواند خورد؟
Магасии ангабин чу моҳ кунад
مگسی انگبین چو ماه کند
Магасии дигараш табоҳ кунад
مگسی دیگرش تباه کند
Ин суханҳои бикри парварда
این سخنهای بکر پرورده
Мҳли имрӯз дар пас парда
مهل امروز در پس پرده
Шеъри нурии зи арш зоянда аст
شعر نوری ز عرش زاینده است
Зон чу арши устувор ва поянда аст
زان چو عرش استوار و پاینده است
Файз бояд ба осмони қоим
فیض باید به آسمان قایم
То бимонад чу осмони доим
تا بماند چو آسمان دایم
Гарчи фавҷӣ ба шеър машҳуранд
گرچه فوجی به شعر مشهورند
Пеши ақл аз ҳисоб мо давранд
پیش عقل از حساب ما دورند
Андарин ҷом кун ба лутфи нигоҳ
اندرین جام کن به لطف نگاه
То бибинӣ чу бежанам дар чоҳ
تا ببینی چو بیژنم در چاه
эй ки Кайхусрави замонии ту
ای که کیخسرو زمانی تو
Кӣ раво бошад ар ндонӣ ту ?
کی روا باشد ار ندانی تو؟
Бежани шери хуфта дар зиндон
بیژن شیر خفته در زندان
Кандаи гургин бе ҳунари дандон
کنده گرگین بیهنر دندان
Дории ин ҷом ва ин гулистон ро
داری این جام و این گلستان را
Бадари аФгни суфоли мисатон ро
بدر افگن سفال مستان را
Чун чроғисти ин саҳифаи нур
چون چراغیست این صحیفهٔ نور
Шудаи наздики азуи мунаввару давр
شده نزدیک ازو منور و دور
Каш барафрӯхтам ба равғани рӯҳ
کش برافروختم به روغن روح
Охири шаб ба базмҳои сабӯҳ
آخر شب به بزمهای صبوح
Ҳар кро бошад ин чунин ганҷӣ
هر کرا باشد این چنین گنجی
Барда бошад ба ҳосилаши ранҷӣ
برده باشد به حاصلش رنجی